98 



zelve duizelig maakt, en dat men gezien heeft , dat kui- 

 kens er zoodanig van opzwollen, dat zij magteloos neer- 

 vielen. Door anderen nogtans wordt verzekerd, dat al- 

 les, wat in sommige boeken over de kwade eigenschap- 

 pen van de Rogge-Dravik gezegd wordt, wel voorna- 

 melijk daaraan toe te schrijven is, dat het bedwelmend 

 Raygras op vele plaatsen , bij andere volken , den zelfden 

 naam draagt als dit }Vild Havergras : hetgeen natuur- 

 lijk aanleiding gegeven heeft, dat sommigen , niet naauw- 

 keurig onderrigt, onder het melding maken van Bromus 

 secalinus zaken ter neer geschreven hebben, die niet 

 dit gras maar Lolium temulenium betreffen. Des te 

 waarschijnlijker komt zulks voor, naardien men in eenige 

 landen het zaad der Rogge-Dravik werkelijk gebruikt 

 heeft om er brood van te bakken . dat , ofschoon het 

 zwartachtig van kleur , nattig en niet gemakkelijk te ver- 

 teren was, volgens getuigen van scheuchzer en anderen, 

 in tijd van nood en gebrek toch zeer wel dienen kan 

 om in de dringendste behoefte te voorzien. Wat meer 

 is, ton schwerz zegt zelfs dat in zeer natte en koude 

 zomers, zoo dat men reden had voor misgewas van het 

 koren beducht te zijn, wel eens voorbedachtelijk Bromus 

 secalinus en Rogge onder elkander gezaaid zijn ge- 

 worden ; waarvan hij in den natten zomer van 1816 een 

 voorbeeld zegt gezien te hebben. Terzelfder plaatse, 

 waar von schwerz hiervan spreekt % wordt daarenboven 

 gelezen , dat in dat zelfde jaar in eenige streken van 

 Westfalen enkel van dit Dravik-zzzd brood gebakken is, 

 en dat dit zaad tevens zeer wel aan de paarden kan ver- 

 voederd worden. 



Zoo lang als de Rogge-Dravik jong en haar blad dus 

 nog malsch is , wordt dezelve , naar verzekering van er- 

 delti, reüm, hochstetter , door rundvee en paarden, 



