145 



dat men daar, waar men van de wilde Kornoelje bos- 

 schaadjen aangelegd heeft: in de duinen om het zand te 

 bevestigen, op andere plaatsen om eenen te natten grond 

 tot het maken van bosch geschikter te doen worden enz. , 

 dat men daar, naar het zeggen van sommigen, zeker 

 kan wezen geen 5 overlast van de hazen te zullen hebben, 

 dewijl deze zich wel zouden wachten, om in de nabij- 

 heid der roode takken te komen. 



Ook kortelijk iets over den Kornoelje-boom (Cornus 

 mas L.) 9 die wel niet tot onze Flora behoort en even- 

 min inlandsen is als bovengenoemde Cornus alba , maar 

 toch genoeg bij ons geacclimatiseerd is , om er met goe- 

 den uitslag aanplantingen in het groot van te doen; 

 waartoe dezelve zich mijns inziens sterk aanbeveelt. Een 

 ieder kent dezen boom aan deszelfs lieve gele bloempjes , 

 die ons tot lust, voor de bijen tot voordeel , in het vroe- 

 ge voorjaar voor den dag komen: — lang vóór dat deszelfs 

 bladen zich ontwikkelen , en vóór dat onze rijke beemden 

 hun winterkleed afleggen. Wie kent deszelfs karmozijn- 

 roode vruchten, de Kornoeljes niet, die, wanneer zi] 

 volkomen rijp zijn , eenen niet onaangenamen verfris- 

 schenden smaak hebben , hetwelk in eenige streken van 

 Duitschland , waar men ze Herlitzen 9 Dirlitzen of Bi- 

 neln, ook wel Kornelkirschen noemt , algemeener bekend 

 is dan bij ons; op menigvuldige wijzen weet men er 

 daar eene aangename versnapering van te maken , en daar- 

 toe zelfs de onrijpe vruchten aantewenden: namelijk , door 

 deze, met bijvoeging van eenige specerijachtige kruiden en 

 van eenen pekel, zoodanig te behandelen, dat zij in smaak 

 aan Olijf-vruchten gelijk zouden zijn (*). 



(*) Hierover meer, en voorschriften van bereiding daarbij, in Flora 

 Böhmens. Bd. IT. Abthei!. I. p. 171 gq. 



n. 10 



