158 



geraakt, van vrij hevige koorts overvallen kan worden. 

 Hetgeen in oude tijden , naar het begrip der volksmenigte , 

 een onweerlegbaar bewijs was, dat deze boom aan eene 

 of andere Godheid boven ander geboomte zeer welgeval- 

 lig moest zijn, — dat het een gunstbewijs van dezelve was, 

 wanneer iemand in de schaduw van dezen boom neerge- 

 zeten door eenen zachten en lïefelijken slaap verrast, maar 

 dat het een teeken was , dat iemand daaraan mishaagde , 

 wanneer hij in plaats van aangenaam in te sluimeren , 

 door hoofdpijn, duizeligheid en koorts aangetast werd. 

 Van hier, dat men in die tijden voor den Vlier-boom 

 eene soort van ontzag had , dat men denzelven aan die 

 gewaande Godheid toeheiligde , en dat het onder de land- 

 lieden voor een geëerbiedigd verbod gold, dat men zich 

 daar onder niet ter slaap mogt leggen. — Toen nader- 

 hand bijgeloovigheden voor betere inzigten begonnen plaats 

 te maken, en men begreep, dat genoemde uitwerkselen 

 van dezen boom op den mensch aan deszelfs eigene krach- 

 ten toegeschreven moesten worden , kwam men ook wel- 

 dra tot de veronderstelling , dat daarvan in de geneeskunst 

 een belangrijk gebruik te maken zoude zijn ; en dat men 

 zich hierin niet bedrogen heeft, getuigt de ondervinding 

 nog dagelijks. In ieder boek waarin over de leer der 

 geneesmiddelen gehandeld wordt, kan men zien welk een 

 bijzonder groot geschenk de Vlier voor ons is, — naau- 

 welijks beslaat er eenig ander huismiddel, waarvan in 

 velerlei ligtere ongesteldheden algemeener gebruik gemaakt 

 wordt dan van Vlier-blomien en Conserf van Vlier 9 

 en waarvan de geneeskracht zoo bij uitnemendheid ge- 

 schikt is, om juist die ziekten te bestrijden, waaraan 

 men in ons land het menigvuldigst bloot gesteld is; waar- 

 om ik mij dan ook door geene verkeerde schaamte , of 

 uit eenig kwalijk geplaatst gevoel terug laat houden, om 



