165 



onevengevinde , donker-groene bladen ; 7-9 eirond-lancet- 

 vormige, gezaagde, geaderde, van boven onbehaarde, 

 aan de onderzijde eenigzins behaarde en aan den voet 

 ongelijke blaadjes. Beneden aan den algemeenen blad- 

 steel een paar bladvormige steunblaadjes. Gewoonlijk 3- 

 deelige bijschermen. De roodachtig-witte bloempjes ge- 

 steeld. De bessen met 3-4 bijna ronde, min of meer 3- 

 kantige zaden. 



Afbeeld. Engl. 475. Dan. 1156. Hayne, IV.t.15. 

 Kerner, IV. t. 395. Weinmann, t. 473. fig. a. 



Gr oei pi, In het bosch van Wijk bij Duurstede 

 en bij de kerk te Zoelmond. Bij Nijmegen , in Vries- 

 land, en waarschijnlijk hier en daar in Gelderland, Over- 

 ijssel en Drenthe. 

 Bloeit. Julij, Augustus. 2^- 



Sterker van werking, doch overigens ten opzigte van 

 geneeskracht aan de gewone Vlier gelijk, kan van deze 

 plant in dezelfde ziekte-gevallen gebruik gemaakt wor- 

 den , waarin de geneesmiddelen , die van gene bestaan , 

 dienstig zijn. Hierom plagt zij voorheen in tuinen ge- 

 kweekt te worden ; waartoe men in het voor- of na- 

 jaar de afzetsels van hare wortels slechts behoeft te ver- 

 planten , daar die zoo wijd voortkruipen , dat men maar 

 enkele planten noodig heeft om binnen korten tijd daar- 

 van eene menigte nieuwe te verkrijgen : zelfs is die 

 verspreiding zoo sterk, dat men de planten,* waar deze 

 zich maar eens vertoonen , bijna niet uitroeijen kan , en 

 dat men dezelve op sommige plaatsen , vooral in Duitsch- 

 land , als een wezenlijk onkruid te schuwen heeft. 



Bij de oude Heidensche volkeren stonden de bessen in 

 gr oote waarde, en was het, als men in de tempels ging 

 om offerande te doen, gebruikelijk om met derzelver 

 sap het aangezigt te verwen. Ook vlochten zij kransen 



