182 



in den herfst, maar in de lente te zaaijen , en hetzelve 

 daartoe onder de aarde, onder zand, of volgens anderen 

 in eene kist met zand , te bewaren. Nogtans heeft onder 

 anderen ook de Heer van der borch van verwolde ge- 

 toond dat men deze moeite zeer wel besparen kan, of 

 ten minste, dat het volstrekt niet zoo bijzonder verkies- 

 lijk is de zaaijing tot in de lente uit te stellen , maar 

 wel dat men daarvoor altijd eenen goed gedekten grond 

 kieze. — Overigens zij het voldoende te zeggen, dat de 

 aankweeking van Uschdoorn-^hnisoen gelijk is aan die 

 voor het Esschenhóut, en dat ook de eerste aanleg van den 

 Eschdoorn tot hakhout , op dezelfde wijze geschiedt als 

 vroeger van den Esch gezegd is: » nadat," ik neem dit 

 woordelijk uit de Verhandeling over het Hakhout van 

 egbert joosten over, » hetzelve drie of vier voet van 

 »één gepoot is, laat men de gepoten stekken zes jaren 

 » staan groeijen , en kapt die op den voet, ten minste 

 »twee goede duimen boven den grond af, op den tijd 

 » als nader wordt aangetoond , (te weten in de maand 

 » Maart) en vooral schuins, voor de inwatering: voor 

 » die stoven , welke met de uitspruiting mogten terug- 

 blijven, maakt men den grond, rondom heen, tot op 

 »de bovenste wortels, die naast aan den stam zitten, 

 »open, hetwelk het uitspruiten dadelijk bevordert." — 

 Aldus behandeld , moet dit hout om de 7 of 8 jaren 

 gehakt worden, maar zal, wanneer men het 10-12 jaren 

 laat groeijen , natuurlijk meer waarde hebben ; hetzij om 

 er slieten en staken van te nemen , of om er brandhout 

 van te maken, dat, hoezeer sommigen hetzelve om zekere 

 onaangename lucht, die naar hunne meening onder het 

 branden van hetzelve waar te nemen is , weinig achten , 

 wel niet veel hette geeft, maar spoedig vlam vat en 

 lustig voortbrandt, — of om het tot nog andere einden 

 te bezigen. Ofschoon ligt van aard, is dit hout ech- 



