196 



lijkste gedeelte der Lente, de hem omringende lucht met 

 onvergelijkbare geurigheid balsemt, erkennen moet, dat 

 dezelve, zoo hierom als om de fraaiheid van zijne bloe- 

 men , wel eenige vereering waardig is. En hoezeer men 

 bij ons in dit bloemhout behagen schept, bewijst zoo me- 

 nige boom als door degenen, welken geene plaats hebben 

 om denzelven te planten, of geenen tijd om er buiten 

 het volle genot van te gaan nemen , dikwijls zoo deerlijk 

 gehavend en geplunderd wordt. 



Het menigvuldigst treft men den Meiboom met witte , 

 zeldzamer met roode bloemen aan ; waarvan men nog- 

 tans hier en daar op buitenplaatsen, in lusttuinen enz, 

 voorbeelden vindt, die al bekoorlijks opleveren wat het 

 oog maar zien kan , terwijl men er elders met dubbele 

 witte bloemen ontmoet. Maar overvloedig komt dezelve 

 ook voor zonder ooit bloemen te dragen, namelijk waar 

 er heggen van geplant zijn. Zoowel op zand- als op klei- 

 achtige gronden, op opene, drooge en zelfs steenachtige 

 plaatsen liever dan op lage en vochtige bodems, kunnen 

 die hiervan gevormd worden ; maar evenwel op verre na 

 niet altijd zoo gemakkelijk en zoo spoedig als men misschien 

 wel meent, want hoewel de Meidoorn, uit hoofde van 

 zijne digt in elkander groeijende en sterk gedoomde tak- 

 ken , voor de afschutting van tuinen , boomgaarden enz. als 

 door de Natuur bestemd schijnt te wezen , zoo wordt 

 nogtans 's menschen hand gevorderd , om daarvan op de 

 doelmatigste wijze en langen tijd nut te hebben (*). Het 

 zij dat men den boom hiervoor aankweekt , of om den- 

 zelven hier of daar slechts tot sieraad te planten, men 



(*) Omtrent alles wat men in acht te nemen heeft , om van den 

 Haagdoorn goede, ondoordringbare, heggen en heiningen te ver- 

 krijgen, raaapïege men: Muur, Kruidk. Tfoordenb, D. I. p. 

 368-373. 



