202 



Om wel te tieren heeft de Lindeboom eenen goeden 

 vetten grond noodig, het liefst van leemachtigen aard, 

 of eenen diepen, vruchtbaren en eenigzins vochtigen bo- 

 dem van zand en klei dooreengemengd. ■ — Het aankwee- 

 ken der heesters kan uit het zaad en door inlegging ge- 

 schieden ; op beiderlei wijze handelt men als ter verkrij- 

 ging van het /Tpew-plantsoen gezegd is , doch daar het 

 zaad dikwijls niet eerder dan in het 2 do jaar opkomt, 

 wordt meestal van de laatste manier gebruik gemaakt: 

 men kapt eenen 6 a 7 -jarigen stam even boven den grond 

 af en legt de loten, die daarop al spoedig ontspruiten, 

 rondom in den grond ; wanneer de nieuwe spruiten ver- 

 volgens wortel geschoten hebben , en tot de lengte van 

 3-4 voeten gegroeid zijn , worden zij van den moeder- 

 stam afgestoken en op een loten-bed geplant, om tot 

 heesters op te groeijen. Gewoonlijk laat men de jonge 

 boomen 4-5 jaren lang in eene kweekerij staan, vóórdat 

 men ze op de plaats zet waar ze blijven moeten ; gedu- 

 rende welken tijd in ieder voorjaar de grond rondom 

 dezelve behoort omgespit, en altijd schoon gehouden te 

 worden , terwijl het tevens , om goede gave boomen te 

 verkrijgen, noodzakelijk is jaarlijks de groote zijscheuten 

 weg te snijden ( 4 ). 



Heeft het hout, dat wit, week, ligt en niet duur- 

 zaam is, maar eene groote buigzaamheid bézit , voor 

 bouwkunstenaars niet veel waarde, en beveelt het zich 



waardige Lindeboomen t vindt men : Tijdsch. voor de Geschied, enz. 

 van Utrecht, D. II. l flte Stuk, p. 103. Algem. Kunst- en Letterb. >u 

 1803. D. 1. p. 157; 1811, D. II. p. 67; 1812, D. I. p. 179. Mar- 

 tinet, Katech. der Nat. D. IV. p. 427. Oek. NeuigJe., 1836. p. 



240. HoCHSTETTER , p. 73. 



(*) Ook is bet opmerkenswaardig dat deze boom het verzetten of 

 overplanten, zelfs tot in deszelfs 3Q 8te jaar, beter verduurt dan het 

 meeste overige geboomte. 



