204 



Zoodat men uit deze optelling reeds ziet, dat de nuttig- 

 heid van den Lindenboom grooter is dan men opper- 

 vlakkig welligt denkt; — zelfs zijn er in Oost- Vlaande- 

 ren planken van gezaagd geworden, die naar Engeland 

 verzonden, om voor fabrijk-werktuigen te dienen, daar 

 zoo duur verkocht werden als Ëiken-ylanken. (*) 



De van Zïnden-hout gebrande kool is zeer zacht en 

 fijn, en munt daardoor, ten opzigte van het gebruik dat 

 de teekenaars er van maken, boven andere soorten uit; 

 insgelijks verdient dezelve de voorkeur tot het maken van 

 buskruid. — Voorts is het hout van dezen boom, omdat 

 het onder het branden weinig, of bijna in het geheel 

 geenen rook geeft, zeer geschikt om er bij de vervaar- 

 diging van Faijance- aardewerk , en in andere gevallen , 

 waarbij het een vereischte is niet sterk rookend hout 

 te gebruiken , den oven mede heet te maken. 



Yan de takken kan gevlochten latwerk, kunnen borden 

 en manden, gemaakt worden ; — op eenige plaatsen worden 



geboorte van Christus. — Ter zelfder plaatse bij munting lezen wij , dat 

 A&isTOPHAjfEs verhaalt, dat zekere Grieksche Dichter zoo mager en dan 

 was , dat hij, om zich te ondersteunen , zijn geheele ligchaam met zulke 

 berden liet omkleeden ; — hoewel dit letterlijk genomen wel wat over- 

 dreven voorkomt — als wordende op deze wijze van dien Dichter als 't 

 ware eenen wandelenden Linde-stam gemaakt, — eene herschepping 

 die al zoo vreemd is , als die van ba.ücis in eenen wezenlijken Lin- 

 deboom (f), — zoo blijkt hieruit toch, dat ook in Oud-Griekenland 

 dergelijk gebruik van dunne Linden-spanen gemaakt is geworden , als 

 waartoe zoodanige zich , gelijk ik reeds begon te zeggen , altijd nog 

 bijzonder aanbevelen: voornamelijk om er spalken van te maken. — 

 Linden-houten neuzen zijn, sedert dat door kunst het gemis van de 

 natuurlijke op meer natuurlijke wijze (Rhinoplastica) kan vergoed 

 worden, buiten gebruik geraakt. 



(*) Staat van Landbouw , 1825 , p. 69. 



<f) Ovid. , Metamorph. Lib. VIII. vs. 620—720. 



