208 



sem zijn opwekkende en krampstillende, waarom het daar- 

 op overgehaalde water {Aqua Florum Tiliae) nu en dan 

 nog voorgeschreven wordt (*). — De bloemen eenen aange- 

 namen geur bezittende, die naar dien van den Oranje-bloe- 

 sem zweemt, worden somtijds in plaats van dezen onder 

 de thee gemengd ; en hoezeer de bijen daarop gesteld zijn , 

 bespeurt men aan het onophoudelijke gegons van deze 

 diertjes, zoo dikwerf als men zich in de nabijheid van 

 eenen bloeijenden boom bevindt; — bijna alle schrijvers 

 houden het met sprengel en anderen er voor, dat de- 

 zelve daarop niet alleen de stoffe voor was, maar ook 

 die ter bereiding van uitmuntenden honig vergaren (f) : 

 zelfs wordt door üilkens verhaald , dat de Lindeboomen 

 in Polen en Lithauen ook voornamelijk tot dit einde aange- 

 kweekt worden. Slechts op eene enkele plaats las ik, dat 

 de bijen den Lindebloesem niet kunnen verdragen, en dat 

 het daarom raadzaam is, de korven gedurende den bloei 

 van dezen boom uit deszelfs nabijheid te verwijderen; — 

 het zij dat dit de meening van münting geweest is, bij 

 wien zulks voorkomt , of van door hem aangehaalden ges- 

 her , ik vereenig mij met het bijgebragte gevoelen der 

 meerderheid. 



Bij insnijding in den stam vloeit uit de wonde een 

 vocht, waaruit suiker verkregen kan worden, en, nadat 

 het gegist heeft, een drank, die gezegd wordt gansch 

 niet onsmakelijk te zijn. — Het komt mij voor, dat 

 dergelijk vocht op zekere tijden van zelve afgezonderd 

 wordt, uitzweet, en bij droppels neervalt; het kan we- 

 zen dat dit uit de toppen der takken geschiedt , zoo als 

 crome beweerd heeft, maar men is verkeerd onderrigt, 



(*) MrRR.iT, Jpparatus, Vol. III. p. 527 sqq. Chohïl, Plant, usuell. 

 T. II. p. 15. 



f) Sprengel, Qeheimn. der Natur, p. 275. 



