223 



veriicillatum , Holcus Sorghum en Cynosurus Coroca- 

 nus , verbouwd zoude worden , om zoowel aan menschen 

 als aan dieren tot yoedsel te verstrekken. — Even zoo 

 is door link verondersteld geworden, dat deze plant bij 

 de Ouden onder de gewassen behoort heeft , welke zij tot 

 hun levensonderhoud verbouwden, en beweerd, dat de 

 teelt daarvan in China thans nog plaats heeft. 



Het kruid wordt van rundvee, paarden en schapen ge- 

 geten , doch van de varkens niet aangeraakt ; van hier 

 dat, volgens jïebbien, de schaapherders en veehoeders 

 deze grassoort gaarne op de stoppelianden zien groeijen , 

 waar dezelve nog laat in den tijd een vrij goed voe- 

 der geeft. — Door denzelfden schrijver wordt dit gras, 

 omdat het zoowel op vochtige als op drooge gronden bin- 

 nen weinige weken een digt gewas geeft , aanbevolen om 

 er ter groene bemesting gebruik van te maken. 



Gevoegelijk kan hier ter gelijker tijd met een enkel 

 woord melding gemaakt worden van den gevingerden 

 Hondstand, van het rood V ingergras en van de krans- 

 vormende , groene en gele Naaldaar) grassen die, me- 

 de tot onze Flora behoorende, door linjïaeus insgelijks 

 tot het geslacht Panicum gebragt zijn geworden, doch 

 welke door latere Kruidkundigen onder driederlei ander 

 geslacht gerangschikt worden. — Eerstgemelde hiervan, 

 Panicum Dactylon Z. (*), komt bij ons te lande niet 

 veel voor , maar wordt slechts hier en daar op hooge en 

 ligte zandgronden gevonden. Het is eene zeer fraaije 

 grassoort, welke over den grond voortkruipende menig- 

 vuldige bladbundeltjes met daar tusschen staande allerbe- 

 valligste bloemaren voortbrengt, en door het rundvee en de 

 schapen niet ongaarne gegeten wordt. — In Duitschland , 



(*) Bij anderen : Cynodon Dactylon , — Paspalum Daciylon , — 

 Digitaria Dactylon. 



