232 



eene groote hoeveelheid van het kruid dezer plant gevon- 

 den heeft. — Mollen , waarvoor het sap van dezen Scheer- 

 ling , even als voor onze huisdieren , volstrekt doodelijk 

 is , kan men op aanraden van mattüschka verdrijven , 

 door hier en daar in de aardhoopen welke zij maken , in 

 dit sap gekooide noten neer te leggen. Dat overigens de 

 ezels dit kruid zelfs zeer gaarne eten , kan ik noch be- 

 vestigen noch ontkennen ; alleen op de getuigenis van 

 munting , om de ongerijmdheden die hij daarbij verhaalt , 

 kan ik het niet gelooven. (*). 



Te zamen met andere schermbloemige Water-planten 

 uitgezaaid, betoonde zich de gevlekte Scheerling uilmun- 

 tend geschikt voor groene bemesting: gaf een zwaar kruid- 

 gewas , dat afgemaaid en onder geploegd eenen Tarwe- 

 oogst opleverde , veel aanzienlijker dan van een ander , 

 sierk bemest, stuk lands. 



Acta Physioo-Medica , Vol, I. p. 438; Vol. X. p. 327 sqq. Nova 

 Acta Phys. — Med. Vel. VI. p. 237 sqq. Brugmans, de plantis inu- 

 til. , p. 53. Orfila , Toxicol. T. II. p. 299 sqq. , 305 sqq. Heusman's 

 Repert. de Chimie , Pharmacie etc, Février 1828, Tome II, p. 

 45. Brandt und Ratsedurg, GiftgewacTise , p. 99, 187. Nüman , Ban db. 

 p. 619. Murray , Appar. Vol. I. p. 213. Bergius , Mat. Med. , Th. 



I. p. 201 sq. Schwencke , J«- en Vitl. Gewass. p. 71. Richter, 

 Spec. Therapie, Th. II. p. 428, 775; Th. VII. p. 216, 688. Vah 

 de water, Handb. p. 189. Hochstetter, p. 171 , 530. Erdelti, Th. 



II. p. 96. Mattüschka, Th. I. p. 22^. Loddon, p. 216. Nebriejt, p. 65. 



(*) » Desgelijks" aldus luiden de woorden van mümtng, » eeten de 

 » ezelen dit kruid zeer gaarne ; doch worden daardoor zoo slaperig 

 » dat ze even als dood ter neêr liggen. Dit heeft veroorzaakt , dat 

 » men dikmaals haar voor een dood aas houdende , haar levendig 

 » heeft gevild, of de huid afgetrokken, zonder dat ze ontwaakten. 

 aEenige, alreeds half, of meer, of geheel, van haar vel beroofd , 

 «kwamen eindelijk weêr tot h aarzel ve, en rigteden zich op, hetwelk 

 »eene vervaarlijke en erbarmelijke aanschouwing gaf/' — MnnrwG, 

 Beschrijv, der Aardgewass. D. II. p. 489. 



