238 



De wortel vezelig. De steng opgerigt, van boven ge- 

 takt, min of meer zachtharig. De onderste bladen te- 

 genovergesteld, ook wel bij drieën bij elkander, de bo- 

 venste overhoeksch ; alle bijna , of geheel , ongesteeld , 

 eirond of eirond-lancetvormig , getand en onbehaard. In 

 de oksels der bovenste bladen , langgesteelde , eenzaam 

 staande bloemen ; met de twee-spletige bloembladen de helft 

 grooter dan de kelkbladen , en eenen vierdeeligen stempel. 



Afbeeld. Dan. 922. Ejsgl. 1177. Weinman, t. 

 689. fig. b. 



Gr oei pi. Zeer algemeen door het gansche land; het 

 meest op hooge en droog gelegene gronden. 



Bloeit. Julij — September. 2£. 



De Berg Basterdwederik komt veel algemeener voor 

 dan de vorige soort, doch groeit meer verspreid en niet 

 in zulke menigte bij elkander: doordien de wortels van 

 deze plant niet onder den grond heenkruipen en wijd in 

 het rond eene menigte van nieuwe planten te voorschijn 

 brengen, maar de vermenigvuldiging door het insgelijks 

 zeer kleine , eveneens gekuifde zaad plaats heeft , dat door 

 den wind, somtijds uren ver, weggedreven wordt. 



Van het zaadpluis kan hetzelfde gebruik gemaakt wor- 

 den , als van dat van de smalbladerige Basterdwederik ; 

 en waarschijnlijk zal ook uit het zaad van deze soort eeni- 

 ge olie geperst kunnen worden. — Dé bladen, de jonge 

 planten in haar geheel , worden van het rundvee en van 

 schapen en geiten gegeten, en zouden door de varkens 

 zelfs boven andere planten bemind worden. 



Mattüschka , Th. 1. p. 334. Hochsteiter , p. 203. Nebbiek, p. 53. 

 Schwed. Abhandl. , Bd. XLI. p. 147. 



