244 



ligte zavel- en zandgronden meesla) vroege wilie zaait. 



Nieuwe of versche mest geeft veel slroo maar weinig 

 peulen ; vanhier dat men , wanneer het hoofdzakelijk om 

 de vrucht te doen is , gewoonlijk van land gebruik maakt, 

 dat in een vorig jaar voor een ander gewas goed bemest 

 is geworden. Zijn echter de gronden te veel uitgeput, 

 dan hebben zij natuurlijk eenige bemesting noodig, en 

 vereischen die ook wanneer de Erwten , alléén of met 

 Wikken, Paarden- of Duivenboonen of andere gewas- 

 sen , voor beestenvoeder gezaaid worden ; in welk geval , 

 op met zand gemengde kleigronden , volgens het gevoelen 

 van THAèR, eene o verstrooi] ing van verschen of van ver- 

 ganen stroomest, boven het onderploegen van den mest 

 te verkiezen is, — of ook wel, de Erwten op den mest 

 gezaaid, daarmede te gelijk onder te ploegen. 



Van den onderscheidenen aard des bodems hangt het 

 af, welke soort van mest men in de noodige gevallen ge- 

 bruiken moet; in het algemeen zoude schapen- en paar- 

 denmest, alsmede eene bemesting met gyps of kalk en 

 haardasch, de peulen dunner van schil doen zijn; het- 

 geen , zoo als nebbten beweert , ook plaats heeft wan- 

 neer dezelve op groen-bemest land gewonnen zijn. In 

 Vriesland heeft men , nu een paar jaren geleden , eene 

 proeve genomen met het toebereiden van den voor Erw- 

 ten bestemden grond met Beenderen-meel, hetwelk zeer 

 wel voldaan heeft; welke proeve echter, gelijk de Pro- 

 vinciale Commissie van Vriesland destijds gezegd heeft , 

 moeijelijk geheel in het groot op het open veld voort te 

 zetten is, maar door de warmoeziers, zoo op deze als 

 op andere tuin- en vooral op peulvruchten , verdient toe- 

 gepast te worden (*). 



(*) De Heer wodter , uit Groningen , blijft niettemin zoodanige 



