248 



ding kan geven. Zoo zijn de Erwten , even ais veie an- 

 dere gewassen, aan Verdrooging, Versterving, Dikbastig- 

 heid , Ontsteking , Zamentrekking der peulen en aan 

 meer andere ongevallen onderhevig, lijden op andere 

 tijden Teel van de zwarte Vlieg en van de Veldmuis, 

 enz.; welk alles men, benevens de opgaaf van eenige 

 voorbehoedmiddelen, in eene, door de Maatschappij 

 van Landbouw bekroonde , Verhandeling van den Heer 

 p. c. scheltema beschreven vindt (*). 



De oogst hangt natuurlijk af van den vroegeren of la- 

 teren tijd , waarop de Erwten gezaaid zijn geworden ; 

 de groene worden gewoonlijk in Augustus, de graauwe 

 in September of in het begin van October ingezameld ; 

 in één woord , men begint daarmede als het grootste ge- 

 deelte der peulen rijp is geworden , zonder op de boven- 

 ste nog onrijpe, en op de zoogenaamde nabloeijers, acht- 

 tegeven. Dezelve worden, bij goed weer, gemaaid, 

 blijven tot dat zij droog zijn los op het veld liggen , 

 maar worden tusschenbeiden eens omgekeeid , hetgeen 

 ook noodig is wanneer er zware regen gevallen is ; om 

 dezelve voor het bederf dat de regen er aan toebren- 

 gen kan te bewaren , worden zij ook wel , regtop met de 

 de peulen naar boven , op hoopjes gezet. Vervolgens 

 worden zij , liefst 's morgens vroeg of tegen den avond , 

 op met doek bekleede wagens naar huis gereden , daar 

 uitgedorscht en voorts , na door smakken en ziften gerei- 

 nigd en schoongemaakt te zijn , op eene drooge plaats , 

 best in groote vaten of tonnen , bewaard. Somtijds 

 worden zij op het veld , op een groot stuk linnen , uit- 

 gedorscht. Ook worden , wanneer men voorziet dat het 



(*) Verhandel, der Amsterd. Maatsch. van Landb. , D. XIV. l* te 

 Stuk, p. 35 en volg. 



