297 



xoude, heb ik mijzelven dikwijls afgevraagd , daarom hier- 

 van door ons geene partij te trekken zijn , — wordt 

 ons deze boom als het ware niet door de Natuur zelve 

 aangewezen , als een middel waarvan wij ons bedienen 

 kunnen , om de verwoesting waarmede de rupsen ander 

 boom-gewas , hetwelk ons grooter voordeel aanbrengt , 

 bedreigt af te wenden P Mij althans komt dit zoo voor; 

 vooral sedert ik ergens in eene laan welke aan de eene 

 zijde met vruchtboomen , aan de andere met Elzen en 

 Berken , en daar tusschen hier en daar met V ogel- 

 Pruim beplant was , gene gaaf en fleurig , maar deze 

 wiemelende van rupsen gezien heb. 



Slechts eenige aanmerkelijke dikte verkregen hebben- 

 de laat zich de stam, wiens hout vrij hard en van eene 

 fraaije witte kleur is , — in Duitschland onder den naam 

 van Lucien-holz bekend, — tot velerlei zoodanige voorwer- 

 pen bearbeiden, als door kunstdraaijers en schrijnwerkers 

 geleverd worden. Bij de kabinetwerkers , vooral in Frank- 

 rijk , staat dit hout hoog in aanzien. Van de zwaarste 

 takken, of van de dunnere stammen, kunnen hoepels 

 voor allerlei klein vaatwerk gemaakt worden. Naar het 

 oordeel van bergiüs bevat de bast of schors van de niet 

 te oude takken zekere zoodanige eigenschappen , als daar- 

 aan alle aanspraak geven om eene plaats in de Apotheek 

 in te nemen ; anders kan die gebruikt worden om er 

 groen mede te verwen , terwijl men zich van den wortel 

 bedienen kan om aan linnen , wol enz. eene roode kleur 

 te geven. — Tolgens denzelfden Schrijver laat zich de 

 vrucht zeer wel eten ; anderen , b. v. duhamel , houden 

 die voor niet eetbaar, maar de getuigenis van jlinnaeus 

 en mattuschka is er voor , dat bergius het tegendeel niet 

 enkel op eigen gezag aanneemt : gene namelijk verhalen 

 ons dat de kinderen in Lapland , de Zweden en de Kam- 



