347 



beschreven vinden , en dat een afkooksel van hare bladen , 

 of ook van andere Sjpiraea-soorten , geenszins den smaak , 

 den geur en andere eigenschappen van onze gewone Thee 

 heeft , is reeds daaruit op te maken dat de geslachten 

 Spiraea en Thea tot twee geheel van elkander verschil- 

 lende planten-familiën behooren (*). 



Van Spiraea camschatica WILLD. worden in Kam- 

 schatka de jonge wortelspruiten verzameld en bewaard , om 

 ze in den winter te eten. 



Becxmann, Grundscitee §. 130. Linnaeüs, Flora Lapp, p. 167. 

 Van geuhs , Verhandel, p. 288. Mattuschea, Th. I. p. 445. Gühher, 

 P. I. p. 77. Ebdsiyi, Th. II. p. 155. Hochstbtter, p. 234. Gat- 

 tenhof, p. 225. Miileh, Kruidlc. Woordenh. D. II. p. 897. Mtjrbay ? 

 Vol. III. p. 120. Rtjïty, Mat. Med. p. 550. Schwencke, In* en üitl. 

 Gewass. p. 156. Bergios, Mat. Med. T. I. p. 445. Müwiks Ak-^ 

 Jcerb. p. 180. 



LIV. 



THALICTRUM FLAVUM. L. 

 GELE TALICTRUM. 



Benam, Gele Waterruit. Poelruit. Heilblad* 

 Valsche Rhabarber, 



Hoogd. Grosze Wiesenraute. Gelbe Wiesenraute, 

 Feld-Rhabarber. Unstatkraut. Gemeiner Thalictrum. 

 Buttergelbe. Waldraute. Grauer Bergmandel, 



Franse h. Rue des prés, Talilron. Pigamon 

 jaune. 



Engelsch. Meadow-Rue. 



(*) C. A. bebgsma. Diss. Botanico-Med. de Thea* Traj, ad Rhen, 

 1825,- lindlet, Syst. p. 97. 148. 



