353 



geiten , volgens ERDELYï van alle vee , gegeten ; maar 

 zoude, gelijk sommigen gemeend hebben, voor de paar- 

 den zelfs vergiftige eigenschappen bezitten. Men wil na- 

 melijk bemerkt hebben, dat op eene weide, waarop zeer 

 Veel Hondsdraf groeide , vijf paarden , het een na het 

 andere, ziek geworden zijnde, en waarvan twee spoedig 

 stierven, zichzelven den dood veroorzaakt hebben door 

 veel daarvan te eten; en heeft zulks daaruit zoeken te 

 verklaren, dat het genuttigde, wegens de stekeligheid 

 van de plant, zich aan de wanden van maag en inge- 

 wanden vastzet en zóó in die deelen eene hevige ontste- 

 king te weeg brengt. Wie echter maar eenigzins met 

 het maaksel van hunne maag en derzelver krachtige wer- 

 king bekend is , of slechts bedenkt dat deze dieren , b. 

 v. van de veel hardere, puntige en vrij scherpe Haver- 

 korrels niet het geringste letsel bekomen , zal zoodanige 

 veronderstelling wel geheel krachteloos achten. Gemak- 

 kelijker valt het te gelooven , dat het uitgeperste sap van 

 deze plant met wijn gemengd, het vermogen bezit om 

 bij deze dieren de vlekken op het hoornvlies te verdrij- 

 ven, hetwelk mattuschka ons verzekert; alsmede dat 

 men er in Engeland een goed uitwerksel van gezien 

 heeft, aan paarden met wormen behebt onder de Haver 

 eene portie kleingesneden Hondsdraf toe te dienen , en 

 dat dit kruid, met melk en een weinig meel daarbij op- 

 gekookt , goed is om bij de koebeesten tot wassching van 

 gezwollen en min of meer ontstoken uijers aangewend te 

 worden: want hetzelve bezit, zoo als reeds uit deszelfs 

 specerijachtigen geur te vermoeden is, wezenlijk eenige 

 medicinale krachten , — waarom het in Engeland opgezocht 

 en naar de steden gebragt wordt, en ook bij ons nu en 

 dan nog dient om er eenen heilzamen drank van te ma- 

 ken. 



II. 23 



