364 



voornamelijk van de schapen gaarne gegeten te worden , 

 waarom de hiertoe behoorende planten , en inzonderheid 

 Lapsana communis, wel gebruikt mogten worden om 

 er, volgens sprengel het best op zandgronden, schaaps- 

 weiden van aan te leggen. 



Voorheen werd de Akkerkool in de Geneeskunst aan- 

 gewend , voornamelijk door Engelsche Artsen ; meesten- 

 deels echter uitwendig, in stovingen (Fomentaiies) , en 

 op die wijze onder anderen dikwijls ter genezing van ont- 

 velde en opengescheurde tepels: waarom de Franschen 

 aan deze plant ook wel bovengenoemden naam van Herbe 

 aux Mammelles geven, 



Mattuscbxa, Th. I. p. 208. Gatteiïhof, p. 108. Erdeiyi, Th. II. 

 p, 237. Hochstetter , p. 341. Linnaeüs , Amoen. Acad. Vol. III. p. 

 93. Loudon, p. 678. Daieüs , Pharmaeol. p. 93. Chomel , Plant, 

 usuelL T. II. p. 385. Nebbien , p. 127. Muler , Kruidk. Woordenb. 

 D. I. p. 457. Ebdmaiwï , Journal. Bd. V. p. 64. 



LIX. 



CICHORIUM INTYBÜS. L. 



GEWONE CICHOREY. 



Benam, Wilde Cichorey. Suikery. Wegewaart. 

 Bitterpeen. 



Hoogd. Gemeiner Cichorienkraut. Gemeine Weg- 

 warte. Wilde Wegwarte. Wasserwart, Feldcichorie* 

 Gemeine Cichorie. Hundlaufte. Wegraute. Wegeweisz. 

 Wegdingen. Wegleuchte. Wendelhinde. Sonnenkraut* 

 Feld-SonnenwedeL Verwünschte Jungfer, Verfiuchte 

 Jungfer. 



Fransch* Cichorée sauvage. 



Engelse h. Wild Succory. 



Ital. Cicoria. Tornasole. 



