379 



bevrijden. THAëR , welke haar als eene zeer nadeeiige 

 plant beschrijft, die spoedig zoo sterk in menigte toe- 

 neemt , dat daardoor niet zelden een volslagen miswas te 

 dochten is, raadt aan dezelve uit te graven en daarna 

 op het veld te verbranden, en is van meening, dat men 

 een stuk lands , waarop men haar in eenen volgenden 

 zomer te gemoet ziet, het best er van zuiveren kan, door 

 dat met smalle voren diep om te ploegen , en zeer dik- 

 wijls te eggen : waardoor hare zaden , die diep onder den 

 grond het vermogen van te ontkiemen lang bewaren , 

 grootendeels krachteloos gemaakt zouden worden. Alleen 

 door het land bij herhaling om te ploegen , en alzoo op 

 eene werktuigelijke wijze haar te verdrijven oordeelt neb- 

 biek te kostbaar en zelfs bijna onmogelijk, maar door een 

 ter groene bemesting digt gezaaid gewas , dat uit verschei- 

 dene daarvoor geschikte grassoorten en andere planten be- 

 staan moet , geschiedt zulks volgens zijn gevoelen niet al- 

 leen op de goedkoopste , maar ook op eene voor het land 

 zeer voordeel ige manier. Anderen verzekeren, dat zij 

 dezelve overwonnen hebben, door het land een jaar lang 

 braak te laten liggen , vervolgens twee jaren achtereen 

 Rogge daarop te zaaijen en er daarna eene zomervrucht 

 op te brengen , en in Zweden gelukte het meermalen haar 

 eenvoudiglijk door het zaaijen van winterrogge meester te 

 worden ; wanneer het land daarvoor niet bemest , en al- 

 zoo belet was geworden', dat daarop met den mest geene 

 nieuwe zaden van deze plant konden komen. Elders kwam 

 men op het denkbeeld haar door middel van eene hark 

 met raderen te verdelgen , en in Duitschland wil men 

 waargenomen hebben , dat dezelve niet op gronden groeit 

 welke kalk of mergel bevatten, en dat land dat er sterk 

 mede bezet is, er gemakkelijk van te ontdoen is, door 

 dat slechts met eene van die stoffen te doormengen. 



