386 



het gewas, na dat tle winter geweken is, schraal en 

 kommerlijk op het veld, dan gelukt het somwijlen nog 

 hetzelve door duivenmest, gier, of ook wel door steen- 

 kolenasch , goed aan den groei te krijgen , en zoo de 

 onkosten en den arbeid van hetzelve om te ploegen , en 

 het land op nieuw te bezaaijen , uit te winnen. 



Is de tijd van oogsten gekomen , dan wordt de Tar» 

 we met de sikkel gemaaid , of ook wel , zoo als ik in 

 het land van Axel gezien heb, met een mes afge- 

 sneden, vervolgens opgebonden en op schoven gezet, 

 en kort hierop naar binnen gereden ; om in schuren of 

 bergen bewaard te worden , totdat de landman na den 

 afloop van andere bezigheden den tijd heeft dezelve uit 

 te dorschen. Hoe langer zij onuitgedorscht blijven kan , 

 des te beier acht men hare deugdzaamheid, welke, naar 

 het gevoelen van sommigen en ook volgens den raad van 

 landbouwkundigen van vroegere tijden , ook zeer toeneemt , 

 wanneer men haar inzamelt terwijl het stroo nog vol 

 sap , en , uitgenomen het zich onmiddelijk onder de aren 

 bevindende gedeelte, dat geel zijn moet, nog groen van 

 kleur is ; of wanneer de korrels nog eenigzins week zijn , 

 en de gansche plant hare buigzaamheid nog bezit. 



In Zeeland wordt de Tarwe op volgende manier ver- 

 bouwd: zoodra het Oliezaad of de Winlergerst van het 

 veld is, wordt het land omgeploegd, vervolgens twee- 

 malen geslecht, dit verrigt zijnde nogmaals, maar dieper 

 dan de eerste keer , omgeploegd , in het begin van Oc- 

 tober weer met de egge geslecht en daarop — na al- 

 vorens het zaad gedurende 24, of tweemaal 24 uren 

 in zout kalk water geweekt te hebben, — bezaaid, 

 en het zaad eenige duimen diep ondergeploegd. Wan- 

 neer de landen in het voorjaar droog beginnen te liggen 



