432 



slootvuil of anderzins verontreinigd zijn: alsdan moet 

 men toestemmen , dat het waarlijk eene schoone plant 

 is. Sommigen beweren, dat de grootere vee-soorten de 

 bladen er van eten , doch dat die aan de schapen voorge- 

 worpen onaangeroerd blijven , door anderen echter wordt 

 zoowel het eerste ontkend als het tweede niet bevestigd , 

 en dezen zeggen dat de plant eene zekere scherpheid be- 

 zit, welke alle vee, zonder onderscheid, terughoudt de- 

 zelve tot voedsel te nemen ; al is het dat daarin misschien 

 eenige voedzame deelen aanwezig zijn. Deze scherp- 

 heid , waarom eenigen stellen dat het Pijlkruid , als ge- 

 neeskrachtig , in dezelfde gevallen gebruikt kan worden 

 als van de Water-Weegbree gezegd is, wil men vooral 

 in die knollige ligchamen ontdekt hebben , welke zich aan 

 de wortels van deze plant vertoonen , en bestemd zijn , 

 om voor de jonge planten het noodige voedsel te bewa- 

 ren. Bij houttuin vinden wij van deze knolachtige uit- 

 wassen onder den naam van SUjknoten gewag gemaakt; 

 door kuituur en door afkoking zouden dezelve den gezeg- 

 pen scherpen smaak verliezen en, daar zij overigens zeer 

 voedzaam zijn, eene goede spijs opleveren, welke gezegd 

 wordt in smaak met de Pataten , de wortels van Co?i- 

 volvulus Batatas L. overeentekomen ; die , gelijk men 

 onder anderen door fermin beschreven kan vinden , in de 

 kolonie Suriname het gewone voedsel der negers uitma- 

 ken. (*) Volgens mattuschka en aanteekening van van 

 GEüNS, en zoo als mede bij zimmermann gelezen wordt (f) , 

 is het het gewone Pijlkruid, waarvan de wortels in 

 China en Japan , alsmede bij de Kalmukken , gegeten 

 worden ; of zijn het eigenlijk de zoo even genoemde knol- 



(*) Febmiw , Nieuwe beschr. v. Suriname , Dl. I. p. 67. 



(f) Zimmeriïato , Die Erde und ihre Bewóhner , Th. XI. p. 29. 



