430 



derde reden weike de Gerst-ieeh mede hoogstbeiangrij R 

 doet zijn , nog het gebruik komt dat er in de Landhuis- 

 houdkunde verder van gemaakt wordt, en hetgeen nijver- 

 heid er van maken kan. 



Van de vroegste tijden af aan tot op den huidigen dag 

 heeft de Gerst dm mensch tot voedsel verstrekt, vroe- 

 ger dan eenig ander koren schijnt dezelve geteeld gewor- 

 den te zijn, en naast de Tarwe het hoogst in aanzien 

 gestaan te hebben ; waarover zoo bij gewijde als bij on- 

 gewijde schrijvers menigvuldige bewijzen voorhanden zijn 

 Onder anderen zegt Paulsen dat de Gerst in de Ooster- 

 sche landen van aloude tijden af zoo gebruikelijk is ge- 

 weest, dat men het eveneens als eene zware straffe van 

 den Allerhoogsten moet aanmerken, wanneer dit graan 

 niet wel opkomt en uitvalt, (f ) Hoewel er al vroeg van 

 Gerste-meel brood gebakken is geworden , en zoodanig 

 in het Oosten s zoo als hedendaags bij eenige Noordsche 

 volken, b. v. in Noorwegen, Zweden en in een gedeelte 

 van Siberië , als ook hier en daar in Schotland , en vrij 

 algemeen op de Zwitsersche Alpen werkelijk plaats heeft, 

 misschien nog gegeten wordt , schijnt het heerschende ge- 

 voelen hetzelve niet goed te keuren 9 en volgens cocouius 

 zoude het ook ten tijde van die volkeren niet zoo bijzon- 

 der geacht geweest zijn, welke lang voor de geboorte van 

 christüs er zich reeds mede gevoed hebben (§) ; waar- 



(*) Zie b. v. Levit. XXVII. vs. 16. INuheri Y. vs. 15. Richteeeïü 

 VII. vs. 13. Rura VII. vs. 15. 2 Koningen IV. vs. 42. 43. 2 Sam. 

 XIV. vs. 30 j XXI. vs. 9. 1 Chron. XI. vs. 13. en Plinius, Hist. Nat. 

 Lib. XVIII. c.7., waarin men leest: » Primum e omnibus fruinentis 

 seritur hordeum" en verder: » antiquissimum in cihis hordeum.' f 



(-J-) Padisen , Akkerh. d. Oostersche Volkeren } p. 160; zie aldaar 

 ook p. 157. sq. 



(§) Cocomus, de Plantis Sacr. Scripfurae , p, 246 , : 



