467 



is, dat bij den oogst hare aren niet ligt afbreken, dat zij 

 door hare lange naalden tegen den roof van het gevogelte 

 beveiligd is, zelden een misgewas geeft , maar meestal veel 

 opbrengt, in hare aanmerkelijk gezwollen korrels, welke 

 zelfs doorrijp zijnde niet uitvallen , een uitmuntend meel 

 bevat, en dat dezelve eene voortreffelijke gort levert. Toorts 

 wil men in Engeland opgemerkt hebben , dat de Baard- 

 gerst , niet alleen van de overige Gerst-soorten , maar van 

 alle granen, nog daardoor verschilt, dat zij des te rijker 

 beladen aren voortbrengt, naarmate dat de grond zwaarder 

 en vetter is: hetgeen doorgaans bij ander koren zoo niet 

 plaats heeft, waarvan op sterk bemest en zeer vrucht- 

 baar land meer stroo dan korrel verkregen wordt. 



Eertijds werd dezelve in Duitschland, voornamelijk in 

 Oostenrijk, veel geteeld, en was toen vrij algemeen on- 

 der den naam van Duitsche Hijst bekend , werd op ver- 

 schillende manieren ter spijze toebereid genuttigd , en 

 stond ten opzigte van hare voedende eigenschappen, tus- 

 schen de gewone Gerst en de Tarwe; met welke laatste 

 zij , om de witheid en den zoeten smaak van het meel , 

 door sommigen nog altijd gelijk gesteld wordt. Tegen- 

 woordig heeft zij daar te lande meest overal voor de 

 tweerijige-Gerst plaats gemaakt, maar wordt er even- 

 wel hier en daar nog aangetroffen , doch op verre na 

 niet zoo menigvuldig als in Engeland , waar men haar in- 

 zonderheid voor de bierbrouwerijen teelt; om er een wit 

 bier van te brouwen , dat , wanneer zich onder het mout 

 geene andere soort van Gerst bevonden heeft , zeer sma- 

 kelijk en bij uitstek krachtig moet zijn. 



Metzger zegt dat deze Gerst in de Nederlanden veel 

 aan de varkens gegeven wordt, dat men er in Spanje 

 de paarden, en in Egypte en Italië het pluimgedierte 

 mede voedert. Wat het eerste betreft, het mag plaats 



30 * 



