471 



vastgesteld , terwijl anderen ook voor boven beschreven 

 plant die van Chenopodium album verkiezen te behou- 

 den , maar haar toch eveneens slechts voor eene ver- 

 scheidenheid van de echte witte Ganzevoet van linnaeus 

 aanzien. Dezelve groeit zoo menigvuldig in de zooge- 

 noemde moeslanden , dat men bijna geen veld met kool , 

 aardappelen, bieten enz. aantreft, waarop men haar 

 niet ziet, In haren vroegen leeftijd laten zich hare 

 bladen zeer wel eten: hier en daar in Duitschland ge- 

 bruikt men die op dezelfde wijze klaar gemaakt als de 

 spinazie, — in Rusland worden hare zaden als gerst 

 genuttigd , en in het Astrakansche gebruikt men deze 

 bij de vervaardiging van het Segrijn (*). 



Niet minder algemeen wordt de roode Ganzevoet (Che- 

 nopodium rubrum L.) aangetroffen , maar deze meer langs 

 de wegen en op ruwe plaatsen dan op bebouwde gron- 

 den. Er zijn die beweren dat deze plant gevaarlijk voor 

 de varkens is , dat zij daarvoor vergiftig is , en hierom in 

 Duitschland ook wel den naam van Sautod draagt; an- 

 deren nogtans leggen dit niet aan haar ten laste, maar 

 beschuldigen de basterd- Ganzevoet (Ckenopod. hybridum 

 L.) daarvan , en zeggen dat de Duitschers met de bena- 

 ming van Sautod deze soort bedoelen, welke, zoo als 

 sommigen , en daar onder erdelyi , gelooven , zoowel 

 voor den mensch als voor het vee schadelijk is. De- 

 zelve groeit hier en daar in moestuinen , vooral in de na- 

 bijheid van mest- en vuilnishoopen , gelijkt , wat de ge- 



(*) In HERMBSTaDi's Techn, Handh» Dl. I. p. 313, vinden wij de 

 zaadkorrels die bij de voorbereiding van de Huiden voor het Ooster- 

 sche Segrijn gebezigd worden genoemd, maar worden wij in de 

 onzekerheid gelaten van welke plant zij komen : slechts heet het 

 daér dat het die van de Wilde Melde zijn. 



