484 



toor dit gewas eenen afkeer betoonen , honger en gebrek 

 kan dezelve dwingen daarvan te eten , waarom ik , in 

 navolging van beckmann, omtrent de melk en de boter 

 van koeijen , die in eene weide loopen waar zij niet 

 veel voedsel vinden , en in de nabijheid waarvan de Wa- 

 terscheerling voorkomt , aanraad , toch eenige voorzigtig- 

 heid te gebruiken. 



Wat de paarden betreft, het is uitgemaakt dat de 

 Cicuta virosa ook voor hen zeer gevaarlijk is, doch van 

 den anderen kant is het niet onbekend , dat deze ui eren 

 van onderscheidene plantaardige giftstoffen zulk eene groots 

 hoeveelheid verdragen kunnen , dat het tot een spreek- 

 woord geworden is van iemand van eenen gezonden in- 

 houd en sterk van krachten te zeggen , dat hij » zoo sterk 

 als een paard is." Pilgeu , een veearts in het Hessisch?, 

 gaf aan een paard 1 drachma van de uit deze plant ver- 

 kregen olie in, het dier werd daarvan in het eerst zeer 

 wakker en vlug , stond met vonkelende oogen , doch vemcï 

 daarop in eene groote slaperigheid, suizebo-de een i 

 in het rond, maar begon toen weer smakclij \ te eten. (*) 



Overigens vind ik aangaande den FJ^ater scheerling nog 

 aangeteekend , dat men deszelfs bladen , met die van 

 de F' enkel (jfnethum Foeniculum L.) ondereengemengd , 

 gebruiken kan om visschen te vangen ; op welke manier 

 is mij onbekend , misschien is het dat zij op de lucht 

 aankomen. Ook las ik ergens dat de bakkers zich van het 

 zaad van deze plant, rijp of onrijp, dit zoude er niets 

 toe doen , bedienen kunnen om te verhoeden dat het 

 brood aanbrandt : namelijk door een paar handen vol 

 daarvan in den oven te werpen, wanneer die te fel ge- 

 stookt is. 



(*) Vaderl. Magaz, van Wetensch* Kunst en Smaak., D. III. 

 l»t* stuk , p. 371. 



