489 



zijn , de laatste , en deze voornamelijk , wanneer de plant 

 reeds eenigen ouderdom bereikt heeft: na dezelve van 

 den buitenbast , welke even als de wortels vrij scherp en 

 brandende van aard is , ontdaan te hebben , worden zij , 

 om ze te laten droogen, op een dak uitgespreid, of in 

 bundels gebonden p eene zonnige plaats opgehangen. Na 

 verloop van enkele dagen begint er zich eene meelachtige 

 zoete zelfstandigheid op te vertoonen , waarmede zij wel- 

 dra rondom geheel bedekt raken , en in dien staat wor- 

 den zij bij gastmalen op tafel gezet ; of anders worden zij 

 alsdan in eenen zak gedaan, en daarin zoo sterk geschud 

 dat het suikerachtige meel loslatende zich op den bodem 

 daarvan verzamelt , en op die wijze afzonderlijk te verkrij- 

 gen is. Nog'ans komt op de afgeschilde stelen niet zulk eene 

 dikke laag van dat meel, dat hetzelve, wanneer men b. V. 

 40 ponden gedroogde stengen of bladstelen gehad heeft , 

 behoorlijk gezuiverd , ? fg te boven gaat ; waarom het eene 

 zeldzaamheid is, als de Kamschadaal zijnen gasten dat 

 voorzet. — Evenwel beweren sommigen dat , behalve het 

 gewone Suikerriet, geen eenig plantgewas zoo rijk aan 

 suiker is als dit , en hebben die , alsmede eene stroop , 

 daaruit dan ook werkelijk daargesteld. 



In Polen , Lithauen en Koerland , zou deze plant op 

 eene andere wijze tot spijs gebruikt , en daarvan een 

 geregt daargesteld worden dat , door de inwoners 

 Barscz genaamd, even algemeen gegeten wordt als 

 brood : zij laten daartoe de geschilde stengen en onderste 

 bladstelen , na daarbij water en eene zekere hoeveelheid 

 gest gevoegd te hebben , in gisting komen , en verkrijgen 



er geen gevaar bij zal loopen , wanneer hij er genoegen in vin- 

 den mogt de steng en de bladstelen van onzen inlandschen Beertn- 

 hlaauw , op eene of andere wijze toebereid , tot spijze te gebruiken» 



