528 



Aan den mensch verschaffen zij een ligt verteerbaar 

 en voor velen een zeer aangenaam voedsel , dat , wanneer 

 zij gaaf, niet wormstekig, stokkerig, voos of waterig zijn , 

 tevens eenige geneeskrachtige eigenschappen bezit; waar- 

 over men bergiüs , mürrat , chomel en meer andere 

 Schrijvers raadplegen kan: zelfs wil de Heer tan wolda 

 waargenomen hebben , dat tijdens een veelvuldig gebruik 

 van Knollen de minste ziekten en ongesteldheden heersch- 

 ten. — Er zijn er die ze liever eten dan Aardappelen , 

 zelfs vindt men in sommige boeken vorstelijke personen ge- 

 noemd , onder anderen lodewijk den veertienden, wel- 

 ke op eenen schotel lekkere Knollen meer gesteld waren 

 dan op de keurigste geregten , en onder de Romeinen 

 werd er zooveel werk van gemaakt , dat een hunner 

 dichters, martialis , schertsende zegt, dat romülüs, hun 

 eerste Koning en stichter van Jlome, dezelve in den He- 

 mel nog eet (*) ; hetwelk men bij cats in volgende regels 

 leest : 



» Hoe ! \vilje dan geen werck van soete knollen maken ? 

 »Sy hebben menighmaei oock Princen konnen smaken; 

 »Men seydt dat noch de Vorst die Romen heeft geboat, 

 » Oock in den Hemel selfs hiervan syn maeltydt hout." 



In Duitschland komt dikwijls een moes op tafel, dat, 

 wanneer het niet te waterig gekookt is, in het geheel 

 niet kwaad smaakt: het bestaat uit niets anders dan uit 

 de fijngehakte bladnerven , welke, na even afgekookt te 

 zijn, meestal voor den winter ingemaakt worden. Voor 



(*) Haec tibi brumali gaudentia frigore rapa 

 Quae damus, in coelo Romulas esse solet. 



Mart. Epigr. Libr. XIII. vs. 16. 



