579 



de teedere maar zeer aanminnige Veld-Leeuwenbek , waar- 

 Tan tot nog toe in ons slechts maar weinige groeiplaatsen 

 bekend zijn , zoowel als de mede niet menigvuldig voor- 

 komende roode Kalfssnuit en de groote Kalfssnuit , 

 die in bloemtuinen veel , doch anders nog maar aan oude 

 muren te Amsterdam en te Leyden (waarbij ik dergelijke 

 te Buren voegen kan) aangetroffen is geworden, tot het 

 geslacht Antirrhinum. Latere kruidkundigen hebben ech- 

 ter gemeend dat , vooral wat het maaksel der bloemen 

 en den vorm van de vrucht betreft, tusschen eerstge- 

 noemde planten-soorten en de twee laatste een groot en 

 duidelijk genoeg verschil bestaat , om dat in tweeën 

 te splitsen, en zoo vinden wij in onze Flora gemelde 

 twee soorten van Kalfssnuit tot Antirrhinum , maar 

 alle soorten van Leeuwenbek tot Linaria gerekend (*). 

 Niet alleen om van het bedoelde, tusschen de soorten 

 van Leeuwenbek en Kalfssnuit zich opdoende, verschil 

 een goed begrip te verkrijgen , maar veel meer om van 

 beide de inrigting der bloemen te bewonderen, neme men 

 van ieder eene in de hand : bij Linaria vulgaris valt da- 

 delijk de lange zoo genoemde spoor in het oog, waarin 

 zich het honigsap vergadert; waarbij het opmerking ver- 

 dient hoe dit daarin niet tot aan het einde toe naar be- 

 neden zakt , maar eerst op eenigen afstand van daar waar- 

 genomen wordt , — hoe door den vorm van de overige 

 deelen van de bloemkroon, door digte behaardheid van 

 de onderlip als anderzins, belet wordt dat dit door den 

 regen bederven kan, maar evenwel niet verhinderd, dat 

 kleine insecten, welke er van leven en tevens de be- 

 vruchting tot stand helpen brengen, — er bij komen kun - 



(*) Zie van ha.ll , Flora Belg. Sept. Vol. I, P. II. p. 460 sq. en 

 464 ; P. III. p. 818. 



37 * 



