629 



gebruikten zij dezelve zonder er aan hunne gezondheid 

 eenige hindernis van te bespeuren. Ik kan mij ech- 

 ter wel verbeelden dat iemand die den zoogenaamden 

 soldaten-kost versmaadt, de wilde Selderij daarop toe- 

 geven zal, en wil het er ook wel voor houden, dat 

 een gekantonneerd soldaat voor geen voldoend getui- 

 gen mag gelden om iemand te doen gelooven , dat de- 

 ze even goed van smaak is als die uit onze moestui- 

 nen , doch door cultuur laat zij zich al spoedig zoodanig 

 verbeteren , dat zelfs de meest geoefende tong tusschen 

 den smaak van haar en van de gewone geen onderscheid 

 ontdekken zal. In welk geval derzelver wortel ook eene 

 genoegzame dikte verkrijgen zal , om , naar raadgeving 

 van lewis , te beproeven of er niet met voordeel in de 

 brandewijn -stokerijen gebruik van te maken is. 



Wil men deze plant uit het wild in den moestuin 

 overbrengen , dan heeft men , volgens voorschrift van 

 miller, hare zaden, kort na dat die rijp geworden zijn , 

 slechts op eene eenigzins vochtige plaats uittezaaijen , en 

 de planten, wanneer die opgekomen zijn, op eene andere 

 plaats, 6-8 voet van elkander, overteplanten ; in het 

 vervolg kan men daarmede dan handelen , zoo als b. v. 

 in het Volmaakte Burger-Tuinboek , bl. 383-385 op- 

 gegeven staat. 



Muniüks zag de Selderij somtijds door het rundvee ge- 

 geten, maar op andere tijden versmaad worden; welk 

 laatste volgens hem bij de paarden en de varkens im- 

 mer het geval is, maar de schapen wilden haar altijd 

 gaarne aannemen* 



Rküm, Oek. Botan. p. 319. Hochstetter , p. 175, 597. Uileens, 

 Handb. §. 685. Mimer , Kruidk. Woordenh. , D. I. p. 59. Erdelyi, 

 Th. II. p. 109. Mürray , Vol. I. p. 303. Bergius , Mat. Med. T. I. 

 p. 246. Sotwengke , In- en Vitl. Gewass, , p. 86. Mieg , Dissert. % 



