643 



Die staegh en ongevoelick glijt, 

 Soo worden blonde vlechten grijs , 

 Soo worden blijde sinnen vijs , 

 Soo worden roode lippen blaeu , 

 Soo worden schoone wangen graeu , 

 Soo worden rappe beenen stram , 

 Soo worden vlugge voeten tam , 

 Soo worden vette leden schrael 

 Daer legt de schoonheijt t'eenemael. 

 Daer komt de rimpel in bet vel, 

 Ach weg is dan het minnespel, 

 Ons leven neemt allenxen af, 

 Wij gaen gedarigh naer het, graf, 

 En even met dit eijgen woort, 

 Soo gaen ons snelle dagen voort. 

 Siet maeght of vrijer , wie je sijt , 

 U bloemken is van korten tijt (*). 



Hozen strooijeri) — bloeijen als eene Hoos , — op Ho - 

 zen wandelen , — slapen als eene Hoos , — geene Hozen 

 zonder doornen , — het is onder de Hoos geschiedt , en 

 meer andere spreekwijzen van dien aard , verstaat een ieder : 

 men treft die reeds bij de oudste schrijvers, en zelfs in 

 de Heilige Schrift aan. (-(*) Doch genoeg hiervan; wie 



(*) Cats, Emblem, moral. XI. 



(f ) Zie : b. v. jez. XXXV: 1 , en horatius , Carm. Lib. I[I , Ode 

 XIX, 22, waar hij aan telephbs het » Sparge rosas" voorhoudt. — 

 Het spreekwoord: -ohet hlijve onder de Roos 11 zoude daarvan afkom- 

 stig zijn , dat Yenus , aan welke godin de Kozen toegewijd waren , 

 daarvan aan harpocrates gegeven zoude hebben, om hare gunsten te 

 bedekken ; van hier dat ausonius , in een gedicht over de Rozen , het 

 volgende gezegd heeft: 



Est Rosa flos Veneris, cujus qno furta laterent, 



Harpocrati matris dona dicavit Amor , 



Inde rosam mensis hospes suspendet amïcïs, 



Convivae nt sub ea dicta tacenda sciant. 

 Zie: joh. christ. wernsborf, Poetae latini minores, Helmstadii, 1794, 

 T. VI, P, I, p. 181. 



De fabel zegt, en volgens houttuin wordt dit door de Turken ge- 



41 * 



