647 



iels van de wilde Boos geschieden. Maar ik veronderstel dai 

 menigeen niet weet , dat van de nog niet geopende bloem- 

 knoppen een even smakelijk ais verkwikkend voedsel te 

 verkrijgen is: om dit, de zoogenaamde Rozancjrut , daar- 

 testellen, moeten de Rozen, wanneer zij op het punt 

 staan van open te breken, des morgens vroeg afgeplukt, 

 van hare kelken gezuiverd , en eenige malen met koud 

 water terdege gewasschen worden ; hierop heeft men de 

 bloembladen in eenen mortier zacht te wrijven , met tar- 

 wemeel te bestrooijen en daarmede tot een deeg te zamen 

 te kneden , welk deeg, zoo dun als mogelijk is, uitgerold, 

 op eene matig warme plaats te droogen gezet , vervolgens , 

 terwijl het nog warm is, fijngestampt, dan door eene 

 zeef van floers gezift, en daarna in wel gesloten glazen 

 bewaard wordt. (*) 



De Tartaren waren reeds lang gewoon van de ranken 

 en van de wortels van de tvilde Hoos eenen drank te 

 koken , welken zij in plaats van Thee gebruiken , toen 

 eenige Russen hen hierin begonnen natevolgen ; spoedig 

 zijn ook deze daaraan gewend geworden , en weldra werd , 

 voornamelijk in Siberië, het aangename en het vervrolijk 

 kende uitwerksel van dien drank alom geroemd en ge- 

 prezen , en weldra leerden de bewoners van den Wohja* 

 oever zoodanigen mede uit de bloemen te verkrijgen. Het 

 blijkt derhalve dat die drank vrij w T at krachtiger is dan 

 Thee, in een woord, dat het een geestrijk vocht, een 

 brandewijn is ; — een aftreksel van de gedroogde bladen 

 heeft stellig met den smaak en met de overige eigenschappen 

 van de gewone Thee veel meer overeenkomst ; waarom ook 

 al eens voorgeslagen is geworden , om daarvan op dezelfde 



(*) Zie verder: hermbst£Ibt, Raadgev. v. d, Burger en Landman 

 Ned. Vertal. , 2« Dr. , p. 18 s<j. 



