696 



belangrijkst voorkomt, over den boom welke deze voort- 

 brengt zeiven. 



De naam van P aarden-kastanje is daarvan afkomstig, 

 dat men ontdekt heeft dat dezelve goed zijn voor kugchen- 

 de, kortademige en droezige paarden (*) ; waaraan zij, vol- 

 gens de saint-moülin en andere schrijvers , in Turkije nog 

 altijd vervoederd worden. Door herten, hazen en ander wild 

 worden zij gegeten , maar afgekookt in kleine hoeveelhe- 

 den, en doorgesneden onder het gewone voeder gemengd 

 is ook het tamme vee , — waarvoor zij , vooral bij wer- 

 keloosheid van de maag , en bij verslapping der vaste dee- 

 leh , zeer gezond zijn, — er niet afkeerig van. Als een 

 voedend middel beschouwd , lezen wij in een der nom- 

 mers onzer voormalige Oeconomische Courant, bevorde- 

 ren zij den regelmatigen omloop van het bloed , zijn zij ge^ 

 maklijk te verteren en bevatten zij eene melk- en zeepach- 

 tige vettigheid , weshalve de koeijen er des winters eene 

 smakelijke melk en eene gele boter van geven; en, gelijk 

 ter zelfder plaatse, eenige regels vroeger, aangeteekend 

 staat, van 18 schepels Kastanjes heeft men drie stuks 

 hoornvee in den tijd van 6 a 7 maanden zoo vet gemaakt, 

 als of het met koren of met aardappelen gemest was. 

 Met een | fg daags* beginnende , en allengs tot 10 stij- 

 gende, kan men er zich, wanneer zij in eene ruime hoe- 

 veelheid water afgekookt zijn , of gedurende 6 — 8 dagen 

 in water te weeken gestaan hebben , en dan in het eerst 

 met zemelen van Gerst, doch naderhand met stroohaksel 

 vervoederd worden , als beestenvoeder bij uitstek wel van 

 bedienen, en zal men, gelijk door Duitsche Landhuis- 

 houdkundigen verzekerd wordt, al spoedig bevinden dat de 

 koeijen voor f meer melk en eene zoete gele boter geven , 



(*) Zie: baïh. Pinas;, L. XI. Sect. IV. p. 419. 



