760 



eijerleggen is; doch hiervoor moet het slechts matiglijk 

 vervoederd worden, in welk geval, gelijk sommigen ver- 

 Eekeren , de eijeren tevens grooter van stuk en langer te- 

 gen bederf bestand zullen zijn. En bij dit een en an- 

 der komt nog dat de bladrijke halmen , wanneer die 

 goed gedroogd en, als zulks uit hoofde van derzelver 

 meerdere of mindere hardheid noodig is, nog eens over- 

 gedorscht zijn, een krachtig beestenvoeder leveren; het- 

 welk inzonderheid van de schapen gaarne gegeten wordt , 

 maar voor dezelve op den tijd dat zij dragtig zijn ligt ge- 

 vaarlijk kan worden. 



Ofschoon er, volgens metzger , van deze Gzerst-soorl 

 vijf Verscheidenheden bestaan , vindt men in de meeste 

 landbouwkundige werken er slechts drie vermeld , name- 

 lijk eene met witte , eene andere met gele, en de derde 

 met donkerroodachtige zaden ; van welke , gelijk bekend 

 is, de geelkorrelige wel de algemeenste is. Wat de op- 

 brengst en hoedanigheid betreft mag zich tusschen deze 

 drie soorten nog verder eenig verschil opdoen, doch dit 

 wordt zoo gering geacht dat men zeggen kan dat dezelve 

 gezamenlijk eene en dezelfde oekonomische waarde bezitten, 

 en wat de wijze aangaat waarop zij te cultiveren zijn, deze 

 onderscheidt zich voor de eene of de andere derzelve in 

 geenerlei opzigt ; waarom ik hierbij niet langer stilsta. 



De Gierst onder de edele halmvruchten tellende kan 

 men zeggen, dat daaronder geene enkele gevonden w T ordt 

 welke tegen droogte en hitte meer bestand is dan zij ; 

 vanwaar derzelver teelt, alhoewel zich hiervoor ook an- 

 dere gronden zeer wel laten gebruiken , inzonderheid op 

 warm liggende zandbodems te huis behoort. Zeer krach- 

 tig land moet men er echter niet toe bezigen , ten- 

 zij daarop eerst een ander gewas gestaan heeft, of, het- 

 geen op hetzelfde neerkomt, versche mest is hierbij niet 



