764 



sche landbouwkundigen beweren dat men voor de Mohar 

 losse , zandige bodems behoeft ; de Heer tan der borch 

 nogtans bevond dat dezelve bijzonder goed op zulke lan- 

 den voorkomt als voor het telen van de gewone Klaver 

 geschikt zijn, en raadt aan dezelve voor groen paarden- 

 voeder daarmede uittezaaijen. Misschien is het ook de 

 Mohar geweest welke in 1830 bij de stoeterij te Bor- 

 culo met goed gevolg verbouwd is geworden , maar dit 

 kan ik niet met zekerheid zeggen , en evenmin durf ik 

 te bepalen of de soort welke de Heer de bas, onder 

 Voorschoten , in 1807 reeds geteeld heeft, de gewone 

 Gierst of wel Panicum Italicum geweest zij. Ik meen 

 mij nogtans te herinneren dat het de eerste geweest is, 

 en veronderstel dit ook van de soort welke een jaar of 

 7 later in het Zutphensche, op den Wildenborch , door 

 den Heer staring, en ook onder Aalten geteeld gewor- 

 den is ; waarvan de pelling , welke zoo moeijelijk ten uit- 

 voer te brengen is dat dezelve aan eene grootere uit- 

 breiding van de Gierst-teoii geene geringe hindernis in 

 den weg legt , op eenen daarvoor bekwamelijk ingerigten 

 oliemolen te Logchem plaats gehad heeft , terwijl de Heer 

 de bas het zaad daarvoor naar eenen pelmolen te Zaan- 

 dam zond. In deze veronderstelling dan neem ik uit een 

 berigt van den Heer staring zeiven, — welke sedert 1815 

 tot heden toe jaarlijks, en meestal even gelijk de Heer 

 martini in Noord-Braband (*) met den besten uitslag, 

 eenige Gierst verbouwd heeft, — over, dat dezelve bij 

 ZijnEd. in de omstreken al meer geteeld wordt dan vroe- 

 ger , toen men de korrel , hoe gebrekkig zulks evenwel 



(*) Niet in alie maar toch in sommige berigten betreffende de 

 Gierst-teelt van den Heer martini, wordt bepaaldelijk de Trosgierst 

 genoemd. 



