794 



vindt. Hierna het zaad gezuiverd zijnde, behoort dit op 

 eene luchtige plaats , doch buiten de zon , een paar we- 

 ken dun uitgespreid te liggen , dan op hoopen geschept , 

 maar na verloop van eenigen tijd nog eens uitgespreid te 

 worden , om het te laten uitwasemen. Om dan daaruit 

 eene bijzonder goede olie te erlangen , moet het eerst op 

 eenen pelmolen van deszelfs buitensten bast , welke daaraan 

 eenen bitteren smaak geeft, ontdaan, en vervolgens koud 

 geslagen worden: want bij eene warme persing, hoedanige 

 gewoonlijk bij het tweede slaan plaats heeft, is dezelve 

 van eene veel mindere hoedanigheid. 



Eindelijk moet nog bemerkt worden dat de koeken, 

 welke van het uitgeperste zaad komen , voor sommige lan- 

 den eene voortreffelijke mestspecie leveren , en dat zij , 

 gelijk wij reeds gezien hebben , niet alleen zeer gaarne 

 van het vee gegeten worden , maar dat zij daarvoor ook 

 zeer gezond schijnen te zijn , — dat runderen en paaiden 

 het zoogenaamde koek-water met graagte nuttigen , en de 

 varkens naar dien drank even begeerig zijn als naar kar- 

 nemelk , — dat het kaf of de afval welken men bij het 

 schoonmaken van het zaad bekomt , mede een vrij goed 

 beestenvoeder levert, en dat men het stroo of de stengen, 

 en wat van blad en bladstelen in den oogstijd nog over- 

 gebleven is , aan de schapen geven kan , — maar ook , 

 dat, naar men uit waarnemingen heeft opgemaakt, de 

 bijen op de bloemen van deze plant nog veel meer ge- 

 steld schijnen te zijn dan op die van de Boekweit. — 

 Bij welk alles ik ten laatste nog voeg dat bovengenoem- 

 de ekeberg verhaalt, dat de Chinezen het roet dat de- 

 ze olie onder het branden aanzet, in wijde trechters 

 opvangen : om daarvan den bekenden Oostindischen inkt 

 te maken, en dat zij door deze olie met ongeblusch- 

 ten kalk door elkander te werken zich een spoedig hard- 



