799 



de ^o^-planten , en , wanneer men zich op de cultuur daar- 

 van wil toeleggen, bijzonder tusschen de Turkache Tarwe , 

 terwijl zij in Zeeland nog al veel tusschen de jonge Mee- 

 krap voorkomen , doch grootendeels worden zij op haar 

 zelve afzonderlijk verbouwd. Hiertoe moet het voor dezelve 

 bestemde land vóór den winter ter dege omgeploegd en 

 op reeds aangeduide wijze behoorlijk bemest worden , 

 waarna men tot in het voorjaar wacht om het ander- 

 maal , en vervolgens nog eens voor eenen derden keer met 

 ploeg en egge te bewerken , totdat het in orde is om on- 

 geveer in het laatst van April bezaaid te worden. Het 

 zaaijen geschiedt zóó dat de planjen op ruim 1 — 1| voet 

 van elkander liggende rijen, en daarin mede op eenen 

 behoorlijken onderlingen afstand te staan komen , tot welk 

 einde de zaaijer bij iedere kleine schrede 5 of 6 boonen 

 in de vore laat vallen , dezelve te gelijk zachtjes intrap- 

 pende ; anderen ploegeh in het voorjaar het land op smal- 

 le voren , en strooijen de boonen (om de andere vore) 

 daarin ; waartoe in Zeeland van de zoogenoemde I?oo- 

 nenschouw gebruik gemaakt wordt. Op welke wijze 

 echter de zaaijing ook plaats hebbe, na dezelve moeten 

 zij door middel van de egge met niet meer dan 1| a 2 

 duimen aarde overdekt worden , waarop het dan dikwijls 

 goed is de rol te laten volgen. Behalve dat men zorg 

 dragen moet haar gedurende haren eersten leeftijd , op de 

 geschiktste wijze , zuiver van onkruid te houden , heeft 

 men tot omstreeks half September er niets meer bij te 

 verrigten. Alsdan, eenige dagen vroeger of later, rijp ge- 

 worden zijnde, trekt men ze bij handen vol uit den grond, 

 bindt ze met de ranken, met biezen of stroo, aan bos- 

 jes, welke s met de wortels naar boven, zoo lang te droo- 

 gen gezet worden, totdat het blad begint aftevallen en 

 de peulen , in Zeeland Scheulen genaamd , wind-droog 



