838 



niemand met waarheid bevestigd worden , doch wat te- 

 weeg brengt dat deze dieren , of ten minste vele der- 

 zelve, er zoo sterk naar toe gelokt sehijnen te wor- 

 den , weet ik niet te verklaren (*). En zoo zij ook slechts 

 in het voorbijgaan gezegd , dat men zich van de w r ortels 

 der K aleriaan zoude kunnen bedienen om ratten te van- 

 gen , en dat dezelve volgens een zeer oud boekwerkje , 

 van adam i)iETENHAUSER (f ) , ook strekken kunnen om 

 de mot te weren; hetgeen naar het gevoelen van eenen 

 anderen schrijver, niet alleen plaats hebben kan zonder 

 dat roen voor mededeeling van derzelver onaangename 

 lucht aan eenig voorwerp behoeft te vreezen , maar waar- 

 bij daaraan zelfs een aangename geur zoude gegeven wor- 

 den (§). 



Behalve deze soort van Valeriaan bezitten wij er 

 nog eene tweede , welke voornamelijk in veenstreken groeit , 

 ja , ik zou haast zeggen , op geene andere gronden voor- 

 komt dan op die van eene veen- of derrieachtige gesteld- 

 heid ; het is Valeriana dioica L. Zelden bereikt deze 

 meer dan 1 — IJ voet hoogte, in al hare deelen is zij veel 

 kleiner dan onze gewone soort, trekt in bloei staande 

 zeer de aandacht tot zich, en verschaft naar het gevoe- 

 len van erdelyi aan de gezamenlijke veesoorten tot een 

 krachtig en aangenaam voedsel; welk laatste ik echter 

 nog wel een weinig in twijfel durf te trekken. — Ein- 

 delijk, Valeriana Calcitrapa, F. celiica, F"» rubra en 

 V. maxima, behooren bij ons onder de bloemgewassen 



(*) Hoe of -waardoor de katten den Valeriaan-wortel bederven 

 kannen, vindt men: Rysz, Handb. voor Veeartsen, p. 193. 



(f) Ein schön auszerlesen neues.,» flandbuch enz. enz. , Con- 

 stants am Bodensee, 1599, p. 43. 



($) Flora Bölm., Bd. 1, 1« Abth. , p. 74. 



