858 



zóó* voor. Maar laat mij thans mededeelen wat iif bij de- 

 zen en genen schrijver omtrent Ranunculus bulbosus meer 

 aangeteekend gevonden heb, en daarbij tevens met een 

 paar woorden ook van die overige Ranonkel-soorten ge- 

 wag maken , welke behalve boven beschrevene , en vroe- 

 ger reeds behandelde, ook tot onze Flora behooren. 



De wortel van deze plant , zoo las ik ergens , is van 

 eene brandende scherpte , en op derzelver bloemen , bla- 

 den en steng overgehaald of gedistilleerd water behoudt 

 die drie jaren lang. Anderen zeggen er van dat de in 

 schijfjes gesneden, en zoo onder zand bewaarde wortel, 

 bij voorkomende gelegenheden, strekken kan om de Spaan- 

 schevliegen-pleister te vervangen. Beckmann verhaalt dat 

 deze plant op de melk eenen schadelijken invloed heeft; 

 brügmans hield haar mede voor het vee nadeelig , maar 

 RE DM veronderstelt dat hare wortel, of het knolachtig 

 gedeelte daarvan , afgekookt zijnde, zelfs voor den mensch 

 eetbaar is. 



Wat die soort betreft welke het veelvuldigst op de 

 weilanden voorkomt, de gemeene Ranonkel, of, zoo 

 als die gewoonlijk genoemd wordt, de gewone Boter- 

 bloem , — TViesen — JSahnenfusz ; Renoncule acre, 

 Renoncule des prés , Grenouillette , Bassinet ; Meadow 

 Crowfoot , upright Crowfoot; Ranunculus acris L., — 

 ik kan het den grooten brügmans slecht toestemmen dat 

 die aan het vee tot voedsel verstrekt, maar geloof 

 liever met rrandt en ratseburg, en volgens aanhaling 

 bij die schrijvers met gmelin en orfila, en met nog 

 anderen, waaronder voornamelijk met den Heer miqüel, 

 dat die wel degelijk onder de vergiftige gewassen te rang- 

 schikken is , zoowel voor menschen als voor vee ; doch 

 met Prof. nocca , te Pavia , schijnt men nogtans wel te 

 mogen aannemen dat dezelve droog zijnde , en onder het 



