877 



maar b. v. met Peen , welke men tot dat einde te gelijk 

 met en tusschen dit wit Mostaardzaad uitzaaijen kan. — 

 Als Oliegewas wordt dezelve hier en daar in Frankrijk en 

 in Duitschland verbouwd ; kunnende die olie zoowel bij 

 spijzen gebruikt worden , als om dezelve te branden. Zij 

 is van eene goudgele kleur , bezit , ongezuiverd , bij den 

 gewonen zoeten smaak eene eigenaardige scherpte , behoudt 

 aan de lucht blootgesteld hare smerigheid, wordt niet 

 spoedig dik, geeft onder het branden niet zoo veel, en 

 eenen minder onaangenamen walm als de boomolie , en 

 is in 100 fg zaad ter hoeveelheid van 36 — 38 % voor- 

 handen. De koeken zijn zacht prikkelende en afvoerende 

 van aard , en kunnen nu en dan vervoederd voor het 

 vee zeer dienstig zijn. 



Goed doorwerkte en losgemaakte, vruchtbare, niet 

 te vochtige en volkomen van onkruid zuivere gronden , 

 zijn voor het telen van beide de soorten de beste. Hoe 

 meer dat die met tuingrond overeenkomen, des te be- 

 ter ; versch bemest land doet het gewas veel door de 

 aardvloo lijden, waarom men het Mostaardzaad liefst 

 op eene of andere hakvrucht volgen laat , of het op 

 gescheurd klaver- of weiland zaait ; moet er volstrekt 

 gemest worden , dan behoort dit reeds in den Herfst te 

 geschieden. In dit jaargetijde moet het land omgeploegd, 

 en als zulks noodig is ook geëgd en gerold worden , waarna 

 het nog eens of tweemalen met ploeg en egge bewerkt 

 zijnde, in het voorjaar bezaaid wordt: zoodra als het 

 daartoe genoeg opgedroogd is. Meestal zaait men in de 

 maand Maart en in het begin van April ; veelal breed- 

 werpig maar ook wel op rijen ; welke laatste manier , 

 volgens het gevoelen van sommigen , verre te verkiezen is : 

 al was het slechts omdat men het land dan gemakkelijker 

 en langer schoonhouden kan. Is de oogsttijd daar, welke 



