880 



Bloeit. Februarij, Maart, — ook wel reeds in 



Janus rij. b. 



Behalve om deszelfs vrucht , de aan ieder bekende Ha* 

 zenoot (*), wordt aan dit struikachtig geboomte meestal 

 niet veel waarde toegekend ; ten minste door menigeen 

 niet zooveel als hetzelve toch indedaad bezit. Reeds dan 

 dunkt mij moet men het belangrijker achten, wanneer 

 men weet dat deze noot ons op nog andere wijzen van 

 dienst kan zijn , dan zij het doorgaans is ; en daarbij 

 denke men dan aan het overige gebruik dat er , zoo als 

 ik aanstonds optellen zal , van den Hazelaar te ma- 

 ken is. Gewoonlijk blijft het er bij , dat men de Ha~ 

 zenoten voor eene versnapering houdt: bij den nadisch 

 worden er enkele genuttigd , sommigen vinden ze bijzonder 

 smakelijk, anderen minder, en weer anderen keuren het 

 gebruik daarvan af omdat zij bij hen droogheid in de keel, 

 heeschheid en zelfs een gevoel van pijn veroorzaken. Dit 

 laatste kunnen zij te weeg brengen , maar ontstaat daaruit 

 dat men te weinig geduld heeft om ze eerst van derzelver 

 binnenste , vliesachtig bekleedsel te ontdoen , waarin , even 

 als bij de Okkernoot , eene andere kracht huisvest dan 

 in de pit zelve ; doch wanneer dit gedaan wordt dan zal 



(*) Wij hebben , gelijk men v/eet , witte en roode Hazenoten ; van 

 de eerste bestaat tweederlei soort, en bovendien onderscheidt men 

 nog de Zeeuwsclie. Zoo als de Hazenolenboom hier en daar in de 

 bosschen voorkomt draagt hij slechts -weinige vruchten, maar door 

 caltuur veredeld brengt hij de eene witte soort voort. De andere 

 witte , ook wel Cellemoten genaamd , komen , even als de roode , — 

 waaraan sommigen den naam van roode Pelnoten , of dien van roode 

 Eaardnoten geven , — van Corylus tuhulosa wiiid, : welke de Duit- 

 schers Lamberts-Haselnuss noemen, en waarvoor wij de benaming 

 van Lampertynsche bezigen. Of de Zeeuwsclie of dubbele Hazenoot 

 van eene verscheidenheid van Corylus Avellana L. komt , of van Co- 

 rylus tubulosa wiiid. is mij niet bekend. 



