I IIL OBSEVAttOfJjBS 



Obfervatio 



De Propagatione Sylvarum* 



S/lvje propagnntar i) Serendo iiovasarbores, 

 2) Eos tantuiii ignes carbonibus, aut lignii 

 alend j, qui aiiis coinbuitibilibus utiliter fu/lcn* 

 tari non polTunt; fivitanJo ea oinnia, quae 

 fegulatein Sylvi Culturam impediunt. De his 

 brevicer adlurus, non dogmata ex libris ex-. 

 fcribani, fed ea unice dicam, qux propria me 

 docuit eXperientia ^ & qux falus P^tria: 

 poflaiat^ 



Seiliinatio duplex^ tiaturalis & artificiaiiSi 

 Priitia prxfiantior^ utilior, nunquam negllgcn- 

 da, matura enim fcmini idoncai? terras com- 

 inittit^ muhiplicat arbofes fumiiia facilitatCj 

 nihilque ab humana petit induflria, nifi ut 

 gerinina eiiciat inutih'aj aut niale diftufjt prti- 

 denter dlfponat. Non ergo atboribus tefra 

 dmnino nudan(^a qur nova caret fobole^ non^ 

 Casfarani fuina, maclanda progenies^ nec oc- 

 cidenda animalia, quae difcerptis flfobiHs^ dif* 

 feminaut Pinos* 



Artiiicialis Sylvarum propagatio exigit fe- 

 iflen maturum, ferendum in loco idoneo de- 

 bito modo ac tempore. Pinitr foUis foUta» 

 fiis fiibnlatis nmcronatis , huvibits bifariam 

 Verjis, LiN.v. Syft* Nat. p. 633. quse Picea 

 idATTHioL, p. 102* Semina maiora &hye« 



