AD ANf^. HI ST. NA T. 



II 



10. EMBERIZA HortiUana L I N N, in. 

 cautc omiiiiira, et in calidiorc CarvioUa ron 

 rara, palpebrarum marginc albo, gula ila- 

 vefccnte, linea nigricante a bafi niandibu- 

 las inferioris utrinquc deorlum ct paralleJc 

 cum focia decurrente notata ; abdominc fe- 

 moribnsque pallidcrufis; Pec^tore pariter ru- 

 fcfccntc ct maculis fufcis varicgato. Vcr. 

 tex capitis et micha fufcb-ac pallidc flavc 

 fccns, dorfum rufefcens, ct fufco- macula- 

 tunu Remiges fufcx, margine externi, la» 

 tcris rufefcente, apicc pallidiore. ReArices 

 iTiedias quatuor maxima partc albx, alibi fu- 

 fcx. Cantus fcfc ut EMB ER IZJE Cu 

 trinellae. Altili et obefas dcledatur nobile 

 palatum. 



11* Mores et vefiitus Paflerum inprimis nu- 

 ptiarum tempore mukum diffcrunt ab au- 

 tumnali; hxzicSJ^L VIA Oenanthe xfira 

 rapta in aerc canit, itincrans vero non item. 



\t. HIR UNDO Apus LINN. propriam 

 Genus conflituit, ut patet ex ejus moribus, 

 ftnidura roftri pedumque, nidificatione fin- 

 gulari. Schemniizil A. 177U viius 15. Maii, 

 repcntc difparuit 36. Julii, 



ANNUS 



