de proeven zeer ^vel, doch men bevond dat dezelve niet 

 duurzaam genoeg waren. Wilde men zich echter toeleg- 

 gen om door kunst aan deze wol eene meerdere sterkte 

 en veerkracht te geven , dan zoude men welligt lakens 

 daaruit kunnen bereiden C^). 



De Noorweegsche gewoonte dat eene bruid haren brui- 

 degom met een paar handschoenen vereert , uit dit zaad- 

 pluis vervaardigd , leert , dat hetzelve hiertoe gebruikt 

 kan worden, als ook om daaruit, met bijvoeging van 

 katoen , vlas , zijde , of gewone wol , draden te spinnen , 

 tot het weven van koussen en dergelijke dingen meer. 



In navolging der Noordsche volkeren , weet men bij 

 ons , in de Meijerij van den Bosch en in de provincie 

 Drenthe, dit pluis te gebruiken om bedden en kussens 

 hiermede te vullen ; en even ais de IJslanders zoude men , 

 bij schaarschheid van katoen , zich hiervan kunnen be- 

 dienen tot het maken van lamp- en kaarsenpitten. Zelfs 

 papier Avare hiervan te vervaardigen. 



Het voorbeeld van evengenoemde volkeren toont ook 

 aan , dat deze plant , vóór haren bloei , door het vee gaar- 

 ne gegeten wordt ; waarom zij dan ook geyvoon zijn de- 

 zelve voor ossen , geiten en schapen in te zamelen , zoo 

 lang er nog gebrek aan ander voeder is. Naderhand , 

 wanneer de plant hare Avollige zaden begint voort te bren- 

 gen, zoude het gebruik daarvan de zoogenoemde Haai- 

 ballen bij het vee doen ontstaan. In hoeverre dit vermoe- 

 den gegrond zij , betrelfende hetzelve eene zaak door ve- 

 len verschillend verklaard, kan ik niet beslissen, doch 

 komt mij onwaarschijnlijk voor. 



(*) Over deze bewerking en een daartoe bedacht werktuig, zie; 

 ScTiwed. Ahliatidl, 1752. Tom. V. s. 51 5 en verder: Flor, Lapjj. 

 p. 19. Van gehns, Verlmndel. p. 275. Martinet, Katech. der Nat. 

 D. III. p. 380. GüNNER. P. I. p. 6ö. Mattüsghka. Th. I. s. 34. 

 R. Westebhofï, Comm, (in Ann. Acad. Gron. 1820 — 1821, (VI.) p. 13. 



