21 



Yele schrijvers hebben deze plant onder de voeder- 

 gewassen gerangschikt , of ten minste onder diegene , wel- 

 ke hiertoe mogen gerekend worden, zonder dat eyenwel 

 eene opzettelijke teelt daarvan wordt aangeraden. Zoo 

 lang de bladen van de Herik nog jong en malsch zijn, 

 leveren zij een goed voeder op voor het rundvee, voor 

 geiten en varkens, zelfs voor paarden, doch vooral voor 

 schapen. Anderen beweren, dat de koeijen hiervan wel 

 veel melk geven , doch dat deze dunner en wateriger is 

 en dus minder geschikt om goede boter of kaas daaruit 

 te maken ; daarenboven verzekeren vele landlieden , dat 

 dit voedsel slechts geringe of bijna geene krachten bijzet. 

 Schoon ik niet wil beweren, dat dit voedsel, alleen ge- 

 voederd, zoude kunnen volstaan, zoo schijnt het evenwel 

 zeker , dat het vee smaak in dit voedsel heeft en geen 

 nadeeligen invloed op deszelfs gezondheid daarvan onder- 

 vindt, zoo dat ik deze plant gerust der aandacht van den 

 landman kan aanbevelen. — Zelfs voor menschen is deze 

 plant nog jong zijnde eene eetbare spijs, Avanneer men 

 die', als kool of andere groenten bereid, gebruikt; in 

 Zweden kookt men dezelve met melk en verschaft zich 

 zoo een vrij goed geregt. 



Wanneer de Herik bloeit trekt zij de bijen in me- 

 nigte tot zich , omdat deze diertjes , daaruit veel honig 

 verzamelen. Doch voornamelijk de zaden geven waar- 

 de aan dit gewas; niet alleen omdat deze een voor- 

 treffelijk wintervoeder opleveren voor duiven en patrijzen, 

 of omdat de mensch die in plaats van het %wart Most- 

 aardzaad kan gebruiken; doch vooral om de olie, die 

 hieruit in aanzienlijke hoeveelheid kan geslagen worden. 

 Deze olie is echter beter geschikt om te branden dan 

 om bij spijzen gebruikt te worden , want dezelve Avordt 

 spoedig rans. Overigens schijnt deze olie voor het vee 



