I 



27 



klaverhooi inzonderheid geschikt is voor paarden, be- 

 hoeft , als algemeen bekend , geen betoog ; en de yer- 

 schillende voorgestelde middelen , tegen de opgeblazenheid 

 van het vee , hetwelk te veel van de groene , of met dauw 

 bedekte plant gebruikt heeft , zullen wij niet ver- 

 melden , doch slechts zeggen , dat sommigen meenen , 

 dat het bijvoegen van hooi of stroo bij het gebruik van 

 de groene klaver deze opzwelling zal voorkomen , wan- 

 neer men tevens oplet het vee eerst te drenken. Anderen 

 hebben bevonden, dat geschroeid paardehaar met boter, 

 over de keel van zulke zieke beesten gestreken , een heil- 

 zaam middel was, dat hier deszelfs werkzaamheid uit- 

 oefent door te prikkelen en braken te veroorzaken. Door 

 den Heer numan vinden wij aangeteekend , dat eene over- 

 gieting van 3 a 4 emmers koud water, als een stortbad, 

 somtijds hulp verschaft (f). 



In Westphalen heerscht hier en daar de gewoonte om 

 de klaver even als kool in te maken en dezelve op deze 

 wijze, gedurende den winter, met of zonder bijmenging 

 van haksel, aan het vee te geven; in het Oostenrijksche 

 heeft hetzelfde plaats , uitgenomen , dat men daar de 

 klaver te gehjk met koolbladen inmaakt ; ook in Zwit- 

 land is dergelijke inmaking der klaver in gebruik. Eene 

 minder bekende zaak, betreffende de klaver, wordt ons 

 door LBNAEüS medegedeeld; volgens zijjie getuigenis, 

 zouden de Ieren van • de gedroogde bloemen eene soort 

 van brood, bij hen Chambroch genoemd , maken en zich 

 bij het gebruik daarvan vlug en sterk bevinden. (§) 



(*) BauGMANS , De plantis inut. p. 11. 



(f ) Aelbkoek: , Landb. p. 109. ]Vtjma.n, Handloek. p. 608 , en al- 

 daar ook p. 367. Nieuwe Vaderh Letteroef. im, D, V. 2de st. 

 p. 165. 



(§) Flora Lapp, p. 230. 



