39 



Deze grassoort heeft met het onder N°. 10 beschreven 

 noordsch Honigcjras ^ den aangenamen geur gemeen, 

 welke wij zeiden dat door vogel aan de aanwezigheid 

 van Benzoë-zuur in die plant is toegeschreven gcAvorden , 

 en welk zuur door denzelfden ook in dit gras werd 

 waargenomen. Doch het gemeen Reukgras onderscheidt 

 zich van gene soort aanmerkelijk door deszelfs verdere 

 eigenschappen. Hst stoelt sterk , komt in het voorjaar 

 reeds te voorschijn en . vormt met deszelfs saprijke bladen 

 eene tamelijk digte zode, die gedurende den ganschen 

 zomer, telkens op nieuw weer uitloopt en zelfs in den 

 herfst nog in kracht van wasdom is. 



Op goede, matig drooge, gemengde gronden komt dit 

 gras tot deszelfs grootste volkomenheid en verdient op 

 zoodanige gezaaid te worden , vooral te gelijk met ande- 

 re goede grassen, zoowel voor blijvende weiden als om 

 tot hooi gemaaid te worden. Op zich zelve alleen ge- 

 zaaid , zoude minder voldoen en ook zouden de spece- 

 rijachtige krachten van dit gras, het vee alsdan voor dit 

 voedsel in dezelfde mate afkeerig maken, als waarin 

 door hetzelve ander gras gezocht wordt, dat met Reuk- 

 gras vermengd is, of het hooi dat hieraan voornamelijk 

 deszelfs geur en aangenaamheid van smaak ontleent. Wil 

 men evenwel dit gras alleen zaaijen, men kieze even ge- 

 noëmde soort van grond , alhoewel hetzelve anders overal 

 groeit , bewerke het land naar behooren , en bestelle het 

 zaad in het voorjaar, of ook wel in den herfst; op deze 

 wijze zal men een gewas bekomen, dat 2 — 3 malen kan 

 gemaaid worden, en waarvan men den opbrengst zoude 

 kunnen gebruiken, om hooi van mindere deugd te ver- 

 beteren. 



Alle vee eet dit gras gaarne, maar vooral beminnen 

 het paarden, rundvee en schapen; van de laatste be- 



