54 



koloniën van de provincie Groningen , op deze teel^ toe- 

 gelegd. 



Wanneer de teelt van het vogelzaad wel slaagt, mag 

 men hetzelve een winstgevend gewas noemen , waarvan 

 men, behalve 24 — 30 mudden zaad van het bunder, 

 dikwijls ook veel stroo bekomt, terwijl de mudde zaads, 

 niet zelden met zeven en een' halven tot acht gulden 

 betaald wordt. Hierdoor vindt dus de bouwman eenige 

 vergoeding voor den arbeid en zware kosten , welke met 

 het dorschen «n schoonmaken van dit zaad gepaard gaan. 



Ofschoon het kanariezaad op alle, slechts niet al te 

 schrale gronden wil groeijen , eischt de aanbouw daar- 

 van, dat men niet te zware, vruchtbare, goed bewerk- 

 te klei, of zandige kleigronden daartoe uitkieze. Eeni- 

 ge brengen hetzelve in gescheurde weilanden , nadat 

 deze in een vorig jaar met vlas , koolzaad , gerst of ha- 

 ver bezet geweest zijn ; anderen zaaijen het in de braak. 

 LoüDON spreekt van zeer vroeg zaaijen en beweert, dat 

 zulks reeds in de maand Februarij geschieden kan, en 

 wel op zulk eene wijze, dat het gewas op rijen kome te 

 staan, ieder 6 duim van elkaar, en met een' afstand 

 van 2 duimen tusschen de planten. Schreber is van ge- 

 voelen, dat men aan het land vóór en na den winter 

 eene ligte bearbeiding behoort te geven , om hetzelve 

 zuiver en gelijk te maken , en dan in het laatst van 

 April of begin van Mei dien grond te beploegen, te eggen 

 en onmiddellijk hierop het zaaijen en ondereggen van het 

 zaad te laten volgen. Deze schrijver voegt daarbij , dat 

 het vogelzaad bij de inzameling afgemaaid, in bundels 

 gebonden en zoo naar huis gereden wordt, om uitge- 

 dorscht te worden. 



Omtrent de teelt van dit zaad zoo als die in Noord- 

 Holland plaats heeft, ontving ik geene andere berigten, 



