93 



der waterheksen, die in deze kringen van tijd tot tijd 

 hunnen dans [Saltus Tritmum) k>Tamen ten uitvoer 

 brengen C^). Welligt zal het geschakeerde groen , dat 

 door de vereeniging van genoemde grassoorten ontstaat, 

 dien dansvloer voOr den Laplander zoo goed versieren, 

 als het fraai ingelegde houtwerk onze danszalen. 



Hetzelve wordt voornamelijk op vruchtbare , kleijige of 

 gemengde gronden , die zand , leem of kiezelaarde bevat- 

 ten aangetroffen, en vormt hierop eene vrij digte zode, 

 die wegens de diep in de aarde dringende wortels, nog 

 lang haar groen bewaart, wanneer ander gras door aan- 

 houdende droogte reeds dor is geworden. Doch op gron- 

 den die gemelde eigenschappen niet bezitten, levert het 

 Kamgras weinig op, vormt bijna geene zode, brengt 

 slechts een' enkelen halm voort en kan op zulke plaat- 

 sen , de goede hoedanigheden welke mattüschka , 

 SCHREBER en anderen van dit gras medegedeeld hebben, 

 niet zeer bevattelijk maken. Deze schrijvers namelijk 

 verzekeren dat het Kamgras door het rundvee gaarne 

 gegeten wordt zoo lang hetzelve jong is, doch dat het 

 niet veel zoude opleveren, wanneer men het opzettelijk 

 wilde zaaijen om wei- of hooiland aanteleggen , en om 

 daarmede het groote vee te voederen. Dat de koeijen 

 het oude, in halmen geschoten Kamgi^as laten staan, 

 heb ik zelve meermalen opgemerkt en gezien dat som- * 

 tijds een weiland rondom de pollen van dit gras geheel 

 kaal was afgegeten , en dat het vee deze planten nu on- 

 verschillig voorbijging, om op eene andere plaats saprij- 

 ker , krachtiger , meer uitnoodigend voedsel te gaan ge- 

 bruiken. 



(*) LiNNAEUs, Reis door Oeland en Gothland, uitgegeven te Dord- 

 recht^ Ao. 1790. — p. 104 en 358. Ook Amoen. Acadetn. Vol. I. 

 p. 356. 



