124 



der ^A' eilanden , de bevallige schakering van het nieuwe 

 groen met de schitterende gele kleur der bloemen van 

 deze plant, zoo bevallig doet uitkomen. Wij zien dan 

 ook dat het gevoel voor het schoone, toch den mensch 

 ingeschapen is , want gretig begeeft zich de jeugd naar 

 die kunstelooze bloemhoven, om van de gemeenlijk dus- 

 genoemde Boterbloemipjes (^) eenen ruiker te garen. De- 

 ze echter worden enkel door het schoone getroffen , maar 

 in meer gevorderden leeftijd, wordt tevens op het goede 

 gezien. Welk goeds nu van het Ranonkelaehtig Speen- 

 kruid gezegd kan worden^ wil ik hier voorstellen, maar 

 evenwel ook letten op de tegenovergestelde eigenschap- 

 pen, welke men aan deze plant heeft toegeschreven. 



Erdelyi beweert tegen het gevoelen van guneer , dat 

 dit S'peenkruid van het vee gegeten wordt , terwijl laatst 

 genoemde schrijver verzekert, dat rundvee, paarden, 

 schapen en varkens , hetzelve niet gebruiken. De bla- 

 den, zegt MATTUSCHKA , zijn Verkoelende , Zoetachtig , niet 

 zeer aangenaam , doch niet scherp van smaak ; anderen 

 schrijven aan de geheele plant eene zekere scherpte toe , 

 die evenwel na den bloeitijd minder zoude worden en 

 eindelijk geheel verdwijnen. Volgens sommige schrijvers 

 kunnen de jonge, malsche bladen eene smakehjke salade 

 opleveren, of zoo lang er nog gebrek aan groenten is, 

 als spinazie toebereid en gebruikt worden , wanneer zij 

 een geregt daarstellen dat niet minder aangenaam zoude 

 zijn, dan de door velen zoo hoog geprezen 3Iolsla ^ 

 [Leoniodon Taraxacum). Gmeli?» hield de bladen ge^ 

 heel voor onschadelijk, en schreef enkel aan de wortels 

 scherpe , blaartrekkende krachten toe , die echter na 



(*) Eene Lenaming die op het land Tooral, aan zeer vele soorten 

 van bloemen gegeven wordt. 



