132 



ven. Wanneer men hetzelve slechts eenmaal gezien heeft , 

 zal men het zonder eenige moeite kunnen vinden: want 

 deszelfs grijsachtig-witte bloempluim, met lang getakte 

 bloempakjes, onderscheiden het terstond van andere gras- 

 soorten , waartusschen het gevroonlijk groeit. 



Het komt vroeg te voorschijn, vormt eene vrij digte 

 zode, levert tameüjk op, en brengt veel rijp zaad voort; 

 daarenboven weerstaat het de grootste droogte , en gaat 

 steeds voort met uitteloopen. Hierdoor prijst zich dit 

 gras van zelf aan, om tot het aanleggen van schaaps- 

 weiden gebruikt te worden , waartoe het , om deszelfs 

 saprijke, voedende bladen, door vele voorname schrijvers 

 tén sterkste aanbevolen is geworden. — Op gemelde 

 soorten van grond, zou dus het zaaijen van dit gras zeer 

 wel aan eene goede verwachting beantwoorden, vooral 

 wanneer men door slechts eene geringe hoeveelheid van 

 mest te gebruiken, den rijkeren opbrengst eenigzins te 

 gemoet ging. Op krachtigere, uit derzelver aard meer 

 vruchtbare gronden , kan men het hard Zwenkgras zaai- 

 jen om hooi te winnen , dat in vereeniging met andere 

 tot schapenvoeder geschikte planten, eene zeer voortrefFe- 

 lijke spijs daarstelt; na het maaijen spruit dit gras spoe- 

 dig weer uit, en geeft zoo eene goede naweide. Om 

 echter een geurig, voor het vee welsmakend hooi te Ter- 

 krijgen, behoort men het maaijen \an dit gras niet te 

 lang uittestellen , maar daartoe bij het bloeijen daar- 

 van reeds over te gaan , want naderhand wordt het gras 

 schraler en drooger, doordien een gedeelte van deszelfs 

 sappen , bij de vorming van het zaad reeds is verloren 

 gegaan. In het algemeen geloof ik, dat hierop te weinig 

 acht wordt gegeven, en dat men dikwijls het fraaije, en 

 voor den hooibouw geschikte weder, zoover voorbij laat 

 gaan, dat men eindelijk, bij lang aanhoudende droogte. 



